مكاتبه ، و حاصل مىشود عتق به نفس اعتاق . و همچنين باطل مىشود كتابت به عجز عبد از اداء مال الكتابه در كتابت مشروطه . و بالجمله ، كتابت بر دو قسم است : يكى كتابت مطلقة ، و يكى ديگر كتابت مشروطه . اما كتابت مطلقه ، پس صيغهء آن به اين نحو ، مثلا بايد خوانده شود كه مولا در ايجاب گويد : « كاتبتك على ألف درهم - مثلا - و أجّلتك فيها شهرا على أن تؤدّي جميعها عند آخر الشهر - مثلا - فان أدّيت فأنت حرّ » . و لا بدّ است از قبول عبد به لفظ : « قبلت » يا نحو آن از هر چيز كه دلالت بر قبول نمايد . و امّا كتابت مشروطه ، پس صيغهء آن به اين نحو است كه مولا - مثلا - بگويد به عبدش در ايجاب : « كاتبتك على أن تؤدّي ألف درهم من هذا الوقت إلى آخر الشهر الفلاني ، فان أدّيت فانت حرّ و إن عجزت فأنت رد في الرّق » ، و عبد بلافاصله بگويد : « قبلت » يا نحو آن از هر لفظى كه دلالت بر قبول كند . امر پنجم در بيان صيغهء قسم و نذر و عهد است امّا قسم ، پس صيغه آن اين است كه حالف بگويد : « و اللّه لافعلنّ كذا أو ذمّتي بريء من كذا » و همچنين منعقد مىشود قسم به هر يك از لفظ « تاللّه » ، و « باللّه » ، و « هاللّه » ، و « أيمن اللّه » ، و « أيم اللّه » ، و « م اللّه » ، و « من اللّه » ، و « الذي نفسي بيده » ، و « مقلّب القلوب و الأبصار » ، و « الأوّل الذي ليس كمثله شيء » ، و « الذي فلق الحبّة و برىء