و ذكر هر يك به تفصيل مورث تطويل است . صورت پنجم : آنكه هر دو صغير باشند و به ولايت عقد كند ولى ايشان ، پس وليّ دختر گويد : « زوّجت ابنك بنتي على المهر المعلوم » ، وليّ پسر بلافاصله مىگويد : « قبلت التزويج لابني على المهر المعلوم » . يا وليّ دختر مىگويد : « زوّجت ابنك بنتي ولاية عليها على المهر المعلوم » ، وليّ پسر گويد : « قبلت التزويج لابني ولاية عليه على الصداق المعلوم » . يا اينكه به جاى « زوجّت » « أنكحت » بگويد ، يا اينكه هر دو را بگويد به اين نحو كه وليّ دختر بگويد : « أنكحت و زوّجت بنتي زينب من ابنك محمّد على المهر المعلوم » ، پس وليّ پسر گويد : « قبلت النكاح و التزويج لابني على المهر المعلوم » . و باقى صورتها از آن چه مذكور شد ظاهر مىشود . و بايد كسى كه مرتكب وكالت مىشود از طرفين عارف به عربيت بوده باشد ، به نحوى كه اعراب و مخارج حروف را با قصد انشاء كه معنى آن در مقدمه ذكر شد بتواند بر وجه صحيح أدا نمايد ، و الفاظ را غلط ادا نكند ، و همچنين مراعات وقف و وصل را نيز بر وجه صحيح بايد نمايد على الاحوط در مواضع خود . و چون در ميان عجم الفاظ مركبه شايع و متعارف است مثل « محمد على » و « محمد حسين » و امثال آن و خواسته باشد كه ذكر اسم ناكح يا منكوحه را نمايد ، پس بايد كه رعايت تركيب را به قانون ادب نمايد ، پس محمد حسين و محمد على ، به فتح « دال » و « نون » در اول ، و به فتح « دال » و « يا » در ثانى بگويد در صورتى كه مفعول بلاواسطه يا مع الواسطه واقع بسازد .