مقصد سيزدهم در مساقات است و آن معامله‌اى است بر درخت كه در عوض عمل عامل حصّهء از حاصل آن از براى عامل باشد ، و اين عقدى است لازم از طرفين ، باطل مىشود به اقاله ، و به موت باطل نمىشود مگر در صورتى كه شرط كرده باشند خصوص مباشرت همان عامل بنفسه را لا غير ، و صحت اين عقد قبل از ظاهر شدن ثمره بلا اشكال است ، و همچنين است بعد از ظهور ثمره به شرطى كه از براى عامل عملى باقى مانده باشد . و در اجراء صيغه لا بدّ است از ايجاب مالك به گفتن : « ساقيتك هذا البستان لتعمل فيه مدّة سنة على أنّ لك ثمرته » يا به گفتن : « عاملتك على هذا البستان لتعمل فيه مدّة سنة على انّ لك نصف ثمرته » يا به گفتن : « سلّمت إليك هذا البستان لتعمل فيه مدّة سنة على أنّ لك نصف ثمرته » مثلا » ، و امثال اينها و از قبول عامل به گفتن : « قبلت المساقاة هكذا » و امثال آن از چيزى كه دلالت بر قبول نمايد . و در صورت وكالت از عامل اگر لفظ موكل را خواسته باشد ذكر كند ، پس در ايجاب لفظ موكل را قبل از كاف خطاب اضافه نمايد ، و همچنين لفظ « عن قبل موكّلي » يا « وكالة عن موكّلي » را پيش از « ساقيتك » ذكر كند ، و در صورت وكالت از مالك و صورت و وكالت از طرفى و اصالة از