در او موجود باشد : 1 - آنكه به قدر حاجت از علم شريف با خبر باشد . 2 - آن كه اعتقاد اهل بدعت را نداشته باشد . 3 - عقل معاش . 4 - سخاوت تا مريد را تواند از ما يحتاج فارغ دارد . 5 - شجاعت تا از ملامت خلق و زبان ايشان نينديشد . 6 - عفت تا محل تهمت نشود . 7 - علوّ همّت كه به دنيا و اهل دنيا التفات نكند إلا به قدر ضرورت همچو التفات مردم به مستراح اگر چه او را مضر نباشد و اگر بىاختيار دنيا رو به او آورد ايثار كند ، و در جمع مال و ضياع و عقار نكوشد و طمع در مال مريد نكند . 8 - شفقت بر مريد و ساير ناس و بايد از احوال دنيوى مريد غافل نباشد . 9 - حلم به هر حركت زود خشم نبود ، مريد را نرنجاند مگر به قدر ضرورت . 10 - عفو اگر از مريدى حركتى ناپسند بيند عفو را كار فرمايد و به نصيحت مشفقانه معالجه نمايد ، 11 - حسن خلق و خوشخوئى . 12 - ايثار . 13 - كرم . 14 - توكل . 15 - تسليم . 16 - رضا به قضاء . 17 - وقار . 18 - طمأنينه در امور . 19 - ثبات قدم و عزيمت . 20 - هيبت . مخفى نماند كه به جز معصوم را كسى چه مىتواند دانست كه پنج ركن اول