عبد الملك الثعالبي النيسابوري ( مترجم : رضا انزابى نژاد )
506
ثمار القلوب في المضاف و المنسوب ( فارسى )
بيايد بهره برگيرد . مودّة السّوقة . در كوچكى و ناتوانى و پستى به دوستى مردم فرومايه و اهل كوچه و بازار مثل زنند . شاعر گفته : قد نرى يابن أبى إس * حاق فى ودّك عهده و كذا السّوقىّ للإخ * و ان سوقىّ المودّه يعنى : اى پسر ابو اسحاق مىبينيم كه تو در دوستى سست هستى بايد چنين باشد زيرا آدم فرومايه و حقير نسبت به دوستان سست پيمان باشد . موق النعامة . بىخردى شتر مرغ معروف است . و در مثل گويند : « اموق من نعامة » يعنى : فلان از شتر مرغ هم بىخردتر است . از نادانى او اين كه از لانهاش به جستجوى خوراك بيرون آيد ، قضا را ، تخم شتر مرغ ديگرى را - كه شايد او نيز براى خوردنى لانهاش را ترك كرده - مىبيند و تخمهاى خود را فراموش مىكند و روى تخمهاى ديگرى مىخوابد . ابن هرمة در شعر خود بدين حال اشاره كرده : كتاركة بيضها بالعراء * و ملبسة بيض اخرى جناحا يعنى : مانند آن شتر مرغى است تخمهاى خود را در صحرا رها كرده و بال خود را روى تخم شتر مرغى ديگر گسترده . مولى الموالى . در كاستى و خوارى به مولى الموالى يعنى غلام غلامان ، مثل زنند . ابو زيد و ابو عبيده اين بيت را براى من خواندند : فلو كان عبد اللّه مولى هجوته * و لكنّ عبد اللّه مولى مواليا يعنى : اگر عبد الله غلامى بود او را هجو مىگفتم اما او بسيار كوچكتر از غلام است او غلام غلامان است . ميتة أبى خارجة ( مردن ابو خارجه ) ، شنيدند اعرابئى كه از استار كعبه آويخته بود و مىگفت : خدايا مرا چنان بميران كه ابو خارجه مرد گفتند ، او چگونه مرد ؟