ملاعب الأسنّة : لقب عامر بن طفيل بن مالك است ، او يكى از سواران نامور عرب بود . ابو عبيده گفته : سواران عرب سه تن بودند : سوار تميم ، عتيبة بن الحارث بن شهاب ، كه به او صيّاد الفوارس و سمّ الفوارس گويند و سوار ربيعه ، بسطام بن قيس بن مسعود ، و سوار قيس ، عامر بن الطفيل . اينان نيزه‌وران‌اند . . . امّا ملاعب الرماح ، ابو براء عامر بن مالك بن جعفر است كه كس به پيش پيامبر ( ص ) فرستاد و از او درخواست كرد كه جماعتى پيش آنها بفرستد تا آنها را با اسلام آشنا سازند . پيامبر جماعتى به سوى آنها فرستاد امّا عامر بن طفيل با آنها رودررو شد و در بئر معونه آنها را كشت و تنها يك تن از آنها جان سالم به در برد . ابو براء از آن رو سخت اندوهگين گرديد و از پيمان شكنى و نيرنگبازى عامر بن طفيل آزرده گشت . چون خبر مرگ عامر بن طفيل هنگام بازگشتن از پيش پيامبر به گوش بنى عامر - كه به جستجوى آب و علف بودند - رسيد ، پس به كوج روى نهادند ، ابو براء گفت : مردم مىخواهند چه كنند ؟ گفتند : به دنبال اين واقعه كه پيش آمد مىروند . گفت : بىدستورى من ؟ يكى از برادر زادگانش گفت : اينها چنين مىپندارند كه - از آن گاه باز كه آن رفتار از عامر سر زد و تو را سخت اندوهگين گردانيد - تو عقل از دست داده‌اى . پس ابو براء دو كنيزك خود را فرا خواند آن گاه باده نوشيد و از دو كنيزكش خواست كه براى او رامشگرى كنند . آن گاه گفت : لبيد ! چه گويى اگر براى عموى تو واقعه‌اى روى دهد . و حال اين است كه قبيلهء تو مىپندارند كه من خرد خود را از دست داده‌ام ، يقينا مرگ بهتر از زوال عقل است . لبيد گفت : قوما تنوحان مع النوّاح * و ابنّا ملاعب الرّماح يا عامرا يا عامر القداح * و مدرة الكتيبة الرّداح لو كان حىّ مدرك الفلاح * ادركه ملاعب الرماح