بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي
63
التوسل إلى الترسل ( فارسى )
و مىفرماييم تا بر در است ( اخبار نبى عليه السلام « 1 » ) كه حراست حريم اسلام ( جز به آن نتوان كرد « 2 » ) طرفى از اوقات ( خود بر آن « 3 » ) مقصور دارد ، و احكام آن را كه ( قسيم و سهيم « 4 » ) فرقان كريمست كه « 5 » و ما ينطق عن الهوى در ابتهاج « 6 » سبيل رشاد امام و مقتداى خويش سازد ، ( و بخلايق اخلاق و عادت او كه « 7 » ) فهرست سعادت باشد تادّب و تخلق نمايد ، و در اكتساب علم « 8 » و اصابت حكم باستظهار منت « 9 » و اتباع « 10 » سنت او توسل جويد ، و سطرى « 11 » از كلمات و آثار صحابه رضوان الله عليهم اجمعين كه نجوم آسمان هدايت و سكنهء آشيان معرفت و رياحين بوستان حقيقتاند در حفظ « 12 » و ضبط خويش ( آرد ، و رقم « 13 » ) اقتداى آن بر صحيفهء خاطر نگارد ، قال رسول الله ( ص ) اصحابى كالنجوم بايهم اقتديتم اهتديتم . و مىفرماييم تا « 14 » در ممارست انواع علوم و ملابست شعار « 15 » فضايل زيادت احتشاد « 16 » كه مثمر سعارت رشاد باشد تقديم كند ، و بمدارست فقها و مجالست فضلا مؤانست طلبد ، و از مباحثت و مذاكرت جملهء « 17 » فقه و محاورت « 18 » و مشاورت نقلهء مذهب كه ( فوايد آن مستبين است « 19 » ) مستعين باشد ، ( چه كه بحث بر تعرف حقيقت حال رابعت كند ، و توقى از مظنهء « 20 » ) خطا تلقى مظنهء « 21 » صواب عطا دهد ، و مشورت طبع عقيم را بلواقح « 22 » ارشاد منتج « 23 » گرداند ، و خاطر سقيم را بمداوات هدايت با صحت معرفت برد ، و موارد عزيمت را از شوايب تردد
--> ( 1 ) و اخبار نبى عليه الصلاة و السلام . ( 2 ) به آن تواند كردن . ( 3 ) سا . ( 4 ) سهيم و قسيم . ( 5 ) سا . ( 6 ) انتهاج . ( 7 ) و بخلايق و عادات كه - و بخلايق و عادات او كه . ( 8 ) حق . ( 9 ) و منت ( ش ، منت بر وزن سنت بمعنى قوت است ) . ( 10 ) استماع . ( 11 ) و شطرى . ( 12 ) حفاظ . ( 13 ) آورد ، و رقوم . ( 14 ) كه . ( 15 ) شعائر . ( 16 ) احتشام ( ش ، احتشاد بمعنى كوشش كردن و فراهم شدن و در اينجا معنى اول مراد است ) . ( 17 ) ظ ، حملهء . ( 18 ) و مجارات . ( 19 ) مستبين فوايد آن و . ( 20 ) چه بحث بر تعريف حقيقت حال را بعث كند و توقى مظنه . ( ظ ، چه بحث ، بر تعرف حقيقت حال بعث كند ، و توقى از مظنهء ) . ( 21 ) علق مظنهء . ( 22 ) ش ، جمع لاقحة بمعنى بارور سازنده . ( 23 ) منقخ ( ظ ، ملقح ) .