بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي
377
التوسل إلى الترسل ( فارسى )
صفحه ارقامى كه نمايندهء وجه صحيح محتمل است 310 1 ، ( 2 ) اگرچه در وقت نهضت رايات عاليه 3 ، 4 ، 5 ، 12 . 311 3 ، 5 ، 6 ، 7 ، 10 ، 12 ، 13 ، 14 ، ( 16 ) خاك در آن نپاشد از شايبهء ، 17 ، ( 18 ) تازهتازه دل و جان را ، 23 . 312 ( 3 ) خداوندى در تهيهء اساس دولت و تجديد ، ( 5 ) فتح و كامرانى ارجاء ، 6 ، 8 ، 11 ، ( س 15 ) ذخاير آن مغمور است ، 14 ، 15 . 313 4 ، 6 ، 9 ، ( 11 ) مانبشته ، ( 12 ) خوب اعتقادى ثناهاى بسيار فرمودهايم ، ( 13 ) ساخته كه ، ( 17 ) شايد چنين باشد : و لب اقبال پرخنده و روزگار فرخنده . 314 5 ، ( 11 ) كرده شد ، قصيدهء پارسى ، 13 ، 16 ، 17 . 315 2 . 316 ( 5 ) مه را براى ، 7 ، ( 8 ) نبود ، 9 ، 11 . 317 1 ، 3 ، ( س 8 ) فى الم الهوى ، 9 ، 11 12 . 318 3 ، ( 6 ) اتهجر من فى الحسن قل شبيهه ، 13 ، 14 . 319 2 . 320 5 ، 11 ، 13 ، ( 22 ) بغى حاسدوه فاجتنوا ثمراته و من سره بغى تسوء عواقبه . 321 2 ، 3 ، ( 6 ) الغرب و استد ، 7 ، 8 ، ( 9 ) و عان باسر ، 13 ، 14 ، 17 ، 18 . صفحه ارقامى كه نمايندهء وجه صحيح محتمل است 322 ( 2 ) فانشأت حتى عاود الشرق ، 3 ، 4 ، 8 ، ( س 16 ) در نسخهء متن ميان اين دو كلمه ( تعالى . . . و لجميع ) كلماتى محو شده و ظاهرا نام كاتب و غفر اللّه له بوده است . 325 ( س 3 ) كلمهء ( و حشوات ) از الحاقات كاتب مينمايد . 326 ( س 9 ) ظ ، تا كه داعى اجل را . 329 ( س 16 ) بدينگونه مىتوان خواند : به صد جفاز بلاى زمانه در بندم ، ( س 21 ) و حكايت حوادث ايام را . 330 ( س 16 ) لفتة الموتور و نفثة المصدور هم خوانده مىشود ، ( نيز همين سطر ) چنين هم محتمل است : تا چنان كه كهتر . 336 ( س 1 ) بدينگونه هم محتمل است : و راحت عاجل او جراحت آجل بر اثر 341 ( س 14 ) محتمل است ( چون مواكب عاليه ) باشد ، و اين وجه با تانيث فعل و ضمير در جملهء عربى بعد مناسبتر مىنمايد . 349 ( س 3 ) لفظ ( ظاهر ) محتمل است زائد باشد . 356 ( س 4 ) چنين هم محتمل است : بند امت مبتلا گشت و بغرامت ماخوذ شد . 360 ( س 17 ) در ( نپ ) گرانايد ، گرانمايه نيز خوانده مىشود ، و بنابرين اگر در اصلاح عبارت فقط زائد بودن و او را احتمال دهيم و چنين بخوانيم ( سبك روح گرانمايه سبك سنك گرانسايه نمايد ) اظهر و تناسب لفظى آن با جملهء بعد بيشتر است . 362 ( س 3 ) بجاى ( ادامت ) ادوات و دوات هم محتمل است .