فساعد جدى لا يطور به ونى * و صارم عزمى لا يجوز « 1 » له الحد فان علينا الجد فى طلب العلى * و ليس علينا ان توافقنا « 2 » الجد على الجملة و التفصيل دل عزيز فارغ فرمايد « 3 » داشت ، و صورت خيبت لا تياسوا ( من روح الله بر صفحهء « 4 » ) خاطر نشايد نگاشت ( ايناس ان يرى فرحا « 5 » ) * فاين الرب و القدر و يقين ( بفضل ربّانى « 6 » ) كه لله الطاف خفية درست بايد گردانيد « 7 » ، و بهمت بزرگوار كه اللهم « 8 » آثار مدد بايد فرستاد ، و بمعاودت دولت و العود احمد فسيح امل بايد بود ، فبين « 9 » ترقى ( حوزة انحدارها « 10 » ) * فكال « 11 » اسير ( و الحبار « 12 » ) كسير كار نيكو كند خداى منال * راه كوته كند زمانه ملنك بگذرد محنت تو چون بگذشت * ملك جمشيد و دولت هوشنك رزقنا الله و اياكم ( مليا عيشا رخبا و ذرعا خكيا و كفى بالله وليا ، و السلام « 13 » ) . رقعه ( اجل عالم محترم « 14 » ) حميد الدين المستوفى كه خاطر وقّاد او جوامع علوم را استيفا كرده است « 15 » و بدان وسيلت مالك رقّ احرار و سردفتر اكابر روزگار گشته به من دوست كه بموالات او مباهات « 16 » تمام دارم رقعهء فرستاد مشتمل بر نظم رايق و نثر فايق مطلع نظم و ديباچهء سخن برين منوال « 17 » زهى مهر تو دل را لهو و مدحت طبع را شادى * ( دل تو « 18 » ) معدن نيكى ( كف تو « 19 » ) مبنع رادى

--> ( 1 ) لا يخون . ( 2 ) ظ ، يوافقنا . ( 3 ) ظ ، مىبايد . ( 4 ) بر صحيفهء . ( 5 ) اساس ( ظ ، اتيأس ) ان ترى فرجا . ( 6 ) بالطاف بارى تعالى . ( 7 ) كردن . ( 8 ) ظ ، للهمم . ( 9 ) و بين . ( 10 ) جوره و انحدارها . ( 11 ) ظ ، فكاك . ( 12 ) و اما بالحبار ( ظ ، و انجبار ) . ( 13 ) صبر امليا و عيشا رخيا و ذرعا خليا و كفى باللّه نصير او اللّه اعلم و السلام . ( 14 ) ديگر . ( 15 ) كند . ( 16 ) مباهاتى . ( 17 ) ضا ، شعر . ( 18 ) همى دل . ( 19 ) همى كف .