( بدت عنه و ليل النقع معتكر * ندب مضى مسارى العرف شيحان « 1 » ) ذو همة لا يحل الخطب عروة عزمه * و قد جانب الابطال ادهان و لا يقلقله فى ( نازل فزع « 2 » ) * متى تزعزع « 3 » لبنان و ثهلان لوادعى كل حق فى العلى فله * و من نداه على ما قال برهان سيعتلى « 4 » من نداه الغمر مرتبة * يرضى بها و الحسود الغمر غضبان يعطى و ياخذ افضالا و مقدرة * و كل فعل له وقت و ابان حوت علاة « 5 » خراسان فردبها * مقال من قال لا الدنيا خراسان يهتز اعطاف ديوان الملوك به « 6 » * و كل افعاله للمجد ديوان بكفه و هى مفتاح المنى قلم * يكسو « 7 » العلوم جمالا و هو « 8 » عريان ( و يرفع الفضل قدرا و هو منخفض * و يشبع الناس جودا و هو غرثان « 9 » ) يصوغ « 10 » خطا يزين البرق « 11 » اسطره * كما تزين « 12 » خدود البيض خيلان و قد ظفرت بدرج من نتائجه * شذان « 13 » الفاظه در و مرجان فكنت كالروض و الاقطار مجدبة * سقته عجاجة « 14 » و طفاء « 15 » ريان « 16 » و هزنى مرح مما سقيت كما * يهتز من سكرات ( الشوق نشوان « 17 » ) لله صاحبه من منشئى كلما * بها ( تحادث ركبان و « 18 » ) فرسان

--> ( 1 ) يدل عنه ( ظ ، يذب عنه ) و ليل نفع و معتكر * بدر مضيئى مسارى العرق شحان ( ش ، معتكر . بمعنى تيره و تار و شيحان بمعنى با حزم و دورانديش است ) . ( 2 ) بارع بزغ . ( 3 ) يزعزع . ( 4 ) سينعلى . ( 5 ) ظ ، علاه . ( 6 ) كنا . ( 7 ) يكسى . ( 8 ) و هى . ( 9 ) سا . ( 10 ) يصون . ( 11 ) الرق ( ش ، پوست آهو كه بر آن نويسند ) . ( 12 ) يزين . ( 13 ) ش ، بضم اول پراكنده . ( 14 ) ش ، ابر غرنده و نالنده . ( 15 ) ش ، ابر پرباران . ( 16 ) مرنان . ( 17 ) الموت بشران . ( 18 ) يحادث و لبان شم .