بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي
219
التوسل إلى الترسل ( فارسى )
لا تعتذروا لن نؤمن لكم قد نبأنا الله من اخباركم . ظنّ چنان بود و الظن يخطى و يصيب كه چون آن مجلس بمقرّ سعادت و مركز سيادت و مقطع سرّه و مجمع اسره « 1 » رسد اسرّهء « 2 » حسن عهد بر صفحات اخلاق او واضحتر « 3 » گردد ، و چون بمنصب « 4 » ريزهء كه بهزار درجه دون استحقاق اوست منتصب شود اسباب مخالطت دوستان مرتفع نفرمايد گردانيدن « 5 » ، و انكسار بدلها كه در بند هواى او باشد راه ندهد ، خود حال بر خلاف آن « 6 » معاينه شد ، و مخبر موافق منظر و مشاهده « 7 » ملايم مشاهد « 8 » نبود ، صار الشكر شكوة و انقلب العصا « 9 » ركوة ، چون بسعادت تذكير آغاز كرد ذكر ياران هم پشت « 10 » پس پشت نهاد ، و چون بمباركى تدريس پيش گرفت رسوم عهود را در معاهد « 11 » ضمير مندرس گردانيد ، و تا بطالع سعد قدم در راه طب « 12 » نهاد مزاج را با دوستان از جادهء اعتدال انحراف داد ، و از اثناء اين احوال حالت ان الأنسان ليطغى ان راه استغنى بديدهء تجربت و عين اليقين مشاهده گشت ، كم من صديق ثمنيا « 13 » ولايته * لما تولى ( عن صداقته « 14 » ) گويى كه « 15 » روزگار با هركه اندك مايه مساعدت « 16 » مىكند و زمانه با هرانكه « 17 » موافقت گونهء مىنمايد ( بدين شرايط « 18 » ) اتفاق مىافتد كه در جفا جويى خوى او گيرد ، و در بدعهدى سيرت او ورزد ، و در بىوفايى طريق او سپرد ، و ما يولد « 19 » هذا المقال ( قول من « 20 » ) قال ، هو الدهر لاتبق « 21 » الحقيقة عنده * و ان شئت ( تكفى ان تلقى اذاه فغالط « 22 » )
--> ( 1 ) ش ، بضم اول خانواده و عائله . ( 2 ) ش ، جمع سرار بكسر اول بمعنى خط پيشانى و كف . ( 3 ) واضح . ( 4 ) منصب . ( 5 ) ش ، ظاهرا اين كلمه زائد است . ( 6 ) اين . ( 7 ) ظ ، و مشاهد ( بفتح هاء ) . ( 8 ) منتظر . ( 9 ) العصاء . ( 10 ) سا . ( 11 ) معاهدهء . ( 12 ) طلب . ( 13 ) تمنينا . ( 14 ) تولى عن صداقتنا . ( 15 ) سا . ( 16 ) مساعدتى . ( 17 ) هركه . ( 18 ) برين شريطه . ( 19 ) يؤكد . ( 20 ) الا قول من قد . ( 21 ) لا تبغى . ( 22 ) ان تلقى اذاه فعال طلى ( ظ ، ان تكفى اذاه فغالط ) .