بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي

119

التوسل إلى الترسل ( فارسى )

و غزارت فضل و رزانت عقل وصايت « 1 » راى و نزاهت نفس و نباهت قدر از « 2 » ابناى زمانه ممتاز - و پيوسته « 3 » ايام خويش را « 4 » بر ملازمت درگاه و الا و مواظبت مجلس اعلى ما وقف كرده است ، و خويشتن را « 5 » بمزيد بندگى و اخلاص « 6 » از جملهء حجاب و خواص پديد آورده ، و بوقت « 7 » بار در كار بندگان دولت ( قاهره شهمى موفق است « 8 » ) و وقت كار در دل دشمنان حضرت زاهره « 9 » سهمى مفوق « 10 » ، و بدواعى اين مساعى بر تقادم روزگار تقدم « 11 » او در مراتب خدمت بر تزايد و اعتقاد ما در خوب‌سيرتى و اعتماد ما بر نيك بندگى او بر تضاعف . پس بموجب اين سوابق قضاء حقوق خدمت او واجب مىشناسيم ، و صرف عنان عنايت بر صوب احوال او لازم مىدانيم ، و در حق او كه « 12 » مستحق همه شفقتى و مستوجب همه عاطفتى « 13 » هست از انواع اصطناع و فنون تربيت و اصناف الطاف و انديشهاى « 14 » بليغ داريم ، حالى مواجب ( او و « 15 » ) پدر او فلان كه درين خاندان كريم حقوق « 16 » قديم مؤكد دارد بيفزوديم ، و بتازگى تعيين مواضع اقطاع فرموديم ، چنان كه از ديوان عرض حماها « 17 » الله در قلم ( آورده‌اند و محصل آن مفصل كرده « 18 » ) ، و بعد از دين « 19 » بر انصرام « 20 » ايام و توالى ليالى آثار اكرام « 21 » بر صفحات احوال ايشان لايح و بادى خواهد بود ، ( و امداد انعام « 22 » ) بر سمت روزگار ايشان رايح و عادى « 23 » ( و الله الموفق « 24 » ) . « 25 » مثال بتقرير اشراف هر خدمتگارى كه در حضرت به سمت « 26 » نيكوخدمتى و اختصاص خوب‌سيرتى

--> ( 1 ) و مثابت ( ظ ، و متانت ) . ( 2 ) و از . ( 3 ) ظ ، پيوسته . ( 4 ) خويش . ( 5 ) و خويشتن . ( 6 ) باخلاص . ( 7 ) و روز . ( 8 ) سهمى موافق است . ( 9 ) سا . ( 10 ) مفرق . ( 11 ) و تقدم . ( 12 ) سا . ( 13 ) طاعتى . ( 14 ) انديشه‌هاى . ( 15 ) سا . ( 16 ) شرف و . ( 17 ) حماه . ( 18 ) آمد و محل مفصل كرده شد . ( 19 ) اين . ( 20 ) ش ، منقضى شدن . ( 21 ) ضا ، ما . ( 22 ) و انعام . ( 23 ) و غادى ( ش ، رايح و غادى بمعنى آينده و رونده استعمال مىشود . ) ( 24 ) سا . ( 25 ) در نسخهء پاريس عنوان مثال چنين است : مثال توليت يكى را از اصحاب مناصب و ارباب مناقب نوشته مىآيد . ( 26 ) قسمت .