بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي

مقدمه 14

التوسل إلى الترسل ( فارسى )

مأمور و موظف داشت ، و نگارنده با آنكه در نمايشگاه امتعهء فضل و هنر جز بضاعتى مزجات ندارد امتثال امر را واجب شمرد و در انجام خدمتى كه محول شده بود به شرحى كه خواهد آمد به قدر ميسور اهتمام نمود . و از حسن اتفاق هنگامى از پرداختن نسخهء مطلوب فراغ و بطبع و نشر آن اجازه يافت كه مسند وزارت معارف بوجود يگانه دستور دانش‌گستر جناب آقاى على اصغر حكمت كه خود از علما و فضلاى درجهء اول مملكت و در تربيت و تشويق اهل هنر و دانش متكى بحسن عقيده و ايمان ميباشند ، آراسته و كالاى فضل و ادب را بيمن خدمات شاه پرستانه و مساعى معارف پرورانهء حضرتش رونقى تازه و رواجى بىاندازه است ، و از كرم اخلاق و لطف اشفاق آن حضرت اميد چنانست كه اين خدمت را هرچند محقر است به نظر عنايت منظور و اين نسخه را با همه عيب و نقص بزيور حسن قبول محلى و مزين دارند ، كه گر التفات خداونديش بيارايد * نگارخانهء چينى و نقش ارژنگى است * * * اكنون مختصرى دربارهء اصل كتاب و دو نسخهء عكسى آن‌كه مأخذ اين نسخه بوده و كيفيت مقابلهء نخستين ايراد و مقدمه را بدان ختم مىكند . كتاب التوسل الى الترسل مجموعه‌ايست از منشآت بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادى منشى علاء الدين تكش خوارزمشاه كه در قرن ششم هجرى ميزيسته است . مؤلف كتاب خود بهاء الدين محمد است كه چنان كه در مقدمهء كتاب گويد باصرار و الحاح جمعى كه طريقه و سبك او را در انشاء مىپسنديده‌اند قسمتى از مكاتيب و رسالات خود را فراهم آورده و از مجموع آنها كتاب مزبور را بنام بهاء - الدين وزير مرتب و مدون ساخته است . اين كتاب مشتمل است بر ديباچه و دو فصل مقدمه مانند و سه قسم . ديباچه در حمد خداوند و نعت پيغمبر ( ص ) و آل و اصحاب او و ستايش سلطان وقت و سبب تأليف كتاب است ، و از دو فصل كه بمنزلهء مقدمه مىباشد فصل اول را مؤلف بمدح و ثناى بهاء الدين وزير اختصاص داده و در فصل دوم مختصرى مفيد در انشاء فارسى و سبكهاى