عالىتر « 1 » ، و سلوك اين مناهج رشاد و ارتقاء اين مدارج سداد بر دولت و مملكت خويش ( ديده‌ايم از آنچه « 2 » ) كه سبب آرايش جهان و آسايش جهانيان است مبارك ديده‌ايم ، و دلايل ميامن اين سيرت گزيده و مخايل محاسن ( اين عادت « 3 » ) پسنديده بر « 4 » صفحات اعمال جهاندارى و وجنات احوال شهريارى ( لايح و واضح يافته‌ايم « 5 » ) ، و ما ذلك الا من فضل اللّه و رحمته و حوله و قوته ، ( نحمده حمدا يستجلب مزيد عطائه و يستحلب لبان اثار نعمائه « 6 » ) . به حكم اين كلمات متسق و مقدمات متناسق چون خواجهء ( اجل فلان ادام الله ايامه « 7 » ) و قرن بالنجح مرامه - بازانكه حقوق خدمت « 8 » در بارگاه ما كه مطرح انوار سعادت است مؤكد گردانيده است و قاعدهء ملازمت بر درگاه ما كه مشرح « 9 » شوارد مراداتست ممهد كرده و در « 10 » مجلس مبارك ما حركات و سكنات او بلواحظ ارتضا مرموق و منظور شده و از انعام وافر ما بحظ اوفر محتظى « 11 » گشته و بكرات و مرات در بارگاه اعلى اعلاه الله بتقبيل بساط اشرف انبساط يافته - از مشاهير فضلاء عصر و نحارير علماء دهر است ، و در استجماع بدايع فضايل و استبداع روايع شمايل « 12 » و از « 13 » طبقات ارباب هنر بمزيت اهليت و فضيلت منقبت « 14 » مستثنى است و از زمرهء ايمه بكمال تبحر در كل احوال « 15 » ابواب و وفور توفير « 16 » بر جمله آداب ممتاز ، اصناف علوم خاطر نقاد « 17 » او را منقاد گشته است « 18 » ، و عفاف طعمه و ظلف نفس طينت پاك او را معتاد شده ، سماحت فضل حق ( و فصاحت سخنان وابل با براعت فزون اوايل در زبان « 19 » ) او نهاده است ، و علوم ( دينى او را « 20 » ) باعمال

--> ( 1 ) صادقتر ( ظ ، غالىتر ) . ( 2 ) سا . ( 3 ) سا . ( 4 ) و بر . ( 5 ) واضح و لايح يافته . ( 6 ) و نحمده حمدا يستجلب لبان نعمائه . ( 7 ) امام اجل افضل . . . الدولة و الملة و الملك و الدنيا و الدين . . . الاسلام و المسلمين ادام اللّه فضله و ايامه . ( 8 ) سا . ( 9 ) مشرح ( ظ ، مسرح ) . ( 10 ) در . ( 11 ) ش ، كامياب و بهره‌مند . ( 12 ) ش ، جمع شميله بمعنى خوى و طبيعت ، و روائع جمع رائعة بمعنى زيبا و بسيار نيكو . ( 13 ) ظ ، از . ( 14 ) كذا و شايد سابقيت باشد . ( 15 ) سا . ( 16 ) توفر ( ش ، صرف همت ) . ( 17 ) وقاد . ( 18 ) گشته . ( 19 ) فصاحت سحبان وايل در زبان و بيان ( ظ ، فصاحت سحبان وايل با براعت قرون اوايل در زبان و بنان ) . ( 20 ) دينى را .