بصيرت عواقب امور بيند و در تيره شب حوادث بنور راى روشن جادهء مصلحت بازيابد و در جليات « 1 » و خفيات آداب ( بزينت كمال متحلى و در جلبات « 2 » ) حسب و نسب سابق و مجلى ( باشد و حصافت و كاردانى او « 3 » ) مقرر و حفاوت و مهربانى او بىشبهت و مكارم اخلاق او مستفيض و وفور « 4 » استحقاق او مستبين ابواب اكرام و انعام « 5 » بر خاص و عام گشاده تواند داشت و بساط عدل و نصفت بر بسيط ممالك منبسط « 6 » تواند گردانيد - ميسر و مقرر نشود ، كه پادشاهان و اولوا « 7 » الأمر را بحزويات مصالح مسلمانان رسيدن و رعايت جانب كافهء مردمان بخويشتن كردن تعذرى ( تمام دارد و امتناعى « 8 » ) ظاهر دارد ، و بدين سبب است كه انبيا ( عليهم السلام « 9 » ) باستظهار « 10 » تأييد ربانى و استمداد توفيق يزدانى و الهام عقل فعال در تصاريف اعمال و افعال طلبكار وزير و حاجتمند « 11 » مشير بوده‌اند ، گاه التماس و اجعل لى وزيرا من اهلى ( هرون كرده‌اند « 12 » ) ، و گاه خطاب و شاورهم فى الأمر يافته . و ما - به حكم اطلاع « 13 » رأى برين دقيقهء بزرك و التفات خاطر بدين مهم معظم - و بذهن « 14 » صافى انديشهاى وافى كرده‌ايم ، و بعد از امعان نظر درين معنى و تقديم « 15 » اعتبار و اختبار « 16 » خسروانه و اختيار « 17 » به جهت تحمل اين امانت « 18 » جانب عزيز فلان را زاد الله عزه و لأعطاف المجد منه هزة - كه اين اوصاف ( كه مذكور شد بانصاف « 19 » ) نمونهء از حضايض « 20 » ذات مبارك او بيش نيست و كفايت بليغ او گره‌گشاى بند مهمات است و راى متين او انگشت‌نماى حل مشكلات و حقيقت آنست كه از لواقح حق « 21 » تقدير بر جويبار وجود هرگز چنو نهالى برآور نخاسته است و دست توفيق در دست شهامت به هيچ عهد چنو ( صاحبى عدل برو ننشانده است - و فرموديم « 22 » ) ، و زمام مصالح جمله ممالك و عنان مهمات كافهء

--> ( 1 ) خبيات . ( 2 ) زينت كمال متحلى باشد و در حلبات . ( 3 ) حصافت و كاردانى . ( 4 ) و نور . ( 5 ) ضا ، او . ( 6 ) مبسوط . ( 7 ) اولوا . ( 8 ) ظ ، تمام و امتناعى . ( 9 ) صلوات اللّه عليهم اجمعين . ( 10 ) ظ ، با استظهار . ( 11 ) حاجتمند . ( 12 ) كرده . ( 13 ) اضطلاع . ( 14 ) بذهن . ( 15 ) و تقدير . ( 16 ) و اختيار . ( 17 ) اختيار . ( 18 ) امانات . ( 19 ) مذكور باصناف . ( 20 ) خصايص . ( 21 ) سا . ( 22 ) صاحب صدرى عدل‌پرور ننشانده - فرموديم .