شديدى بر اقامهء آن و تهديد و ترهيب و كيدى بر ترك آن شده است . و از جملهء آيات خداوند فرموده است كه وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » ، يعنى و بايد بوده باشد از جملهء شما طايفه‌اى كه هميشه بخوانند مردمان را به سوى خير و امر بنمايند به معروف و نهى بكنند از منكر و ايشانند رستگاران و بس . و از جملهء اخبار و احاديث ، پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله فرموده است كه مردمان هميشه در خير مىباشند مادام كه امر به معروف و نهى از منكر و معاونت بر برّ و تقوا بنمايند ، پس هرگاه كه نكردند اين كار را و ترك نمودند اين خصلت را ، نزع نموده مىشود از ايشان بركت‌ها و مسلط نموده مىشوند بعضى از ايشان بر بعضى و نمىباشد از براى ايشان ناصرى نه در زمين و نه در آسمان . « 2 » و ايضا فرموده است كه اقامه نمودن يك حد از حدود اللّه بهتر است از باريدن باران در چهل روز . و امام محمد باقر عليه السّلام فرموده است كه امر به معروف راه انبيا و طريقهء صالحين است ، و فريضهء عظيمه‌اى است كه برپا داشته مىشود به واسطهء آن ساير فرايض و ايمن مىشود مذاهب و حلال مىشود مكاسب و رد نموده مىشود مظالم و معمور مىگردد زمين و انتصاف كشيده مىشود از دشمن و مستقيم مىگردد امر عالم . و فرموده است ايضا كه خداوند وحى فرستاده به سوى حضرت شعيب كه من عذاب مىنمايم از قوم تو ، صد هزار نفس را چهل هزار از شرار آن‌ها و شصت هزار از خيار آن‌ها . پس عرض نمود كه اى پروردگار ! آن‌ها كه شرار و بدكارند ، و خيار چه تقصير دارند ؟ پس خداوند وحى فرستاد به سوى او كه خيار مداهنه نمودند با اهل معاصى و غضب ننمودند با اهل معاصى و غضب ننمودند براى غضب من . « 3 » و ايضا فرموده است كه واى بر قومى كه دين‌دارى ننمايند به امر كردن به معروف و نهى كردن از منكر . « 4 » و جناب امام جعفر عليه السّلام فرموده است كه خوب نمىشود امتى كه گرفته نشود حق ضعفاى ايشان از اقوياى

--> ( 1 ) . آل عمران : 104 . ( 2 ) . التهذيب ، ج 6 ، ص 181 ، ح 373 و مشكاة الانوار ، ص 51 . ( 3 ) . فروع كافى ، ج 5 ، ص 55 و 56 ، باب الامر بالمعروف و النهى عن المنكر ، ذيل ح 1 . ( 4 ) . همان ، ص 56 و 57 ، ذيل ح 4 .