آثار تكبّر و بزرگى است و از آن جمله فرمودهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله است مر اصحاب خودش را كه « ان الصّدقة تزيد صاحبها كثرة فتصدّقوا يرحمكم اللّه و انّ التّواضع يزيد صاحبه رفعة فتواضعوا يرفعكم اللّه و انّ العفو يزيد صاحبه عزا فاعفو يعزّكم اللّه » « 1 » ؛ يعنى به درستى كه صدقه دادن زياد مىنمايد از براى صاحب خود كثرت و وفور نعمت را ، پس تصدّق بنماييد تا آن‌كه خداوند شما را رحم بنمايد و نعمت را بر شما بيفزايد و به درستى كه تواضع زياد مىنمايد بر صاحب خود رفعت را ، پس تواضع بنماييد تا آن‌كه خداوند شما را صاحب رفعت بنمايد و به درستى كه عفو نمودن زياد مىنمايد مر صاحب خود را عزّت ، پس عفو بنماييد تا آن‌كه خداوند شما را عزيز بگرداند . و ايضا يك روزى در وقت افطار در مسجد قبا نشسته بودند ، پس فرمودند به اصحاب خود كه آيا در نزد شما مأكول و مشروبى مىباشد ، پس اوس انصارى يك كاسه دوغى را كه ممزوج نموده بود به عسل در خدمت آن حضرت آورد ، پس چون‌كه خواستند كه تناول فرمايند و دانستند كه دوغ با عسل به‌هم آميخته شده است ، آن را از دهن مبارك خود دور نمودند بر سبيل انكار فرمودند كه آيا دو خوراكى كه به هريك اكتفا مىتوان نمود بخورم . بعد از آن فرمودند « لا اشربه و لا احرّمه و لكن اتواضع للّه فانّ من تواضع للّه رفعه اللّه و من تكبّر خفضه اللّه و من اقتصد فى معيشته رزقه اللّه و من بذر حرّمه اللّه و من اكثر ذكر الموت احبه اللّه » « 2 » ؛ يعنى نمىخورم و حرام ايضا نمىگردانم و لكن تواضع مىنمايم از جهت رضاى خداوند ، به درستى كه كسى كه تواضع نمايد از براى خدا هرآينه خداوند او را رفعت مىدهد و هركس كه تكبّر نمايد خداوند او را پست و ذلّت مىدهد و هركس كه اقتصاد و ميانه‌روى بنمايد در معيشت خود ، خداوند او را رزق مىدهد و كسى كه اسراف و تبذير نمايد ، خدا او را محروم مىنمايد و كسى كه ياد مرگ بنمايد ، بسيار ، خدا او را دوست مىدارد از آن جمله فرموده جناب امام جعفر صادق عليه السّلام كه « انّ فى السّماء ملكين موكّلين بالعباد فمن تواضع للّه رفعاه و من تكبر وضعاه » « 3 » ؛

--> ( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 121 ، ح 1 و طوسى ، امالى ، ص 14 ، م 18 ، ح 18 . ( 2 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 122 ، ح 3 . ( 3 ) . همان ، ح 2 .