جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

999

تحفة الملوك ( فارسى )

قلّم اظافيرك بسنة و ادب / 1 / 699 قول زيبا هست با كردار زيبا سودمند / 1 / 236 كار خوبان را قياس از بد مگير / 2 / 294 كامرانى جهان با عقل و با ايمان خوش است / 5 / 887 كبوتر با كبوتر باز با باز / 1 / 353 كجاست صومعه و خرقه‌هاى سالوسى / 1 / 292 كجاست قابل قول خوشش دل همه‌كس / 1 / 70 كرد غدار يار كه بگرفت ماه از او / 4 / 611 كرده‌ام توبه به دست صنم باده‌فروش / 1 / 380 كسى روى به روى جانان نشيند ، / 1 / 248 كسى كه چشم ندارد چه حاصل از شاهد / 1 / 72 گداى كوى تو از هشت خلد مستغنى است / 1 / 540 گر از اين منزل غربت به سوى خانه روم / 3 / 340 گر جان بدهد سنگ سيه لعل نگردد / 1 / 143 گر چتر زند بوقلمون چون طاووس / 1 / 52 گر چو شاهان بر سرير ملك نتوانى نشست / 2 / 595 گرچه شيرين‌دهنان پادشهانند ولى / 2 / 687 گر طنز مىنمايى وگر طعنه مىزنى / 1 / 479 گر نگشتى ظلّ جهل از پرتو عقل آشكار / 4 / 106 گفتم به نقطهء دهنت خود كه برد راه / 2 / 216 گفتمش حرف به اغيار نمىبايد گفت / 1 / 64 گفتن نيكو به نيكويى نه چون كردن بود / 1 / 218 گلبن عيش مىدمد ساقى گلعذار كو / 2 / 625 گله از زاهد بد خو نكنم رسم اين است / 1 / 464 گنج سعادت ابدى معرفت بود اى دل / 1 / 832 گنه چشمان كر و دل مبتلايى / 2 / 184 گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض / 1 / 45 لايق نبود قطره به عمان بردن / 2 / 31 لبش مىبوسم و در مىكشم مى / 2 / 91 ما در پياله عكس رخ يار ديده‌ايم / 1 / 603