صبح آمد كه در ميكده‌ها بگشايند / 3 / 38 صبح است ساقيا قدحى پر شراب كن / 2 / 361 صبح است و فصل گل مى و بارانم آرزوست / 5 / 900 صحبت مفسدان و بد عملان / 2 / 227 صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت ياران خوش است / 2 / 514 صلاح كار كجا و من خراب كجا / 1 / 294 صوفى كه منع ما ز خرابات مىكند / 2 / 613 صوفى نهاد دام و سر حقه كرد باز / 1 / 222 ظنى ظننا هريسه و برّ مگس / 1 / 219 عاقبت ديوزاده ديو شود / 2 / 141 عاقلان نقطهء پرگار وجودند ولى / 2 / 220 عاقلان هيچ گه چنين نكنند / 1 / 384 عالم به خط دوست كتابى است و ليكن / 1 / 843 عجب آيينه‌اى كرده است پيدا / 1 / 80 عجب از لطف تو اى گل كه نشينى با خار / 1 / 380 عقل گويد مرو كه نتوانى / 1 / 457 عقل و سلطان و قادر خوش خواست / 6 / 466 علم اگر اين است و عالم اين و فهم و فطنت اين / 1 / 442 علوم دين ز اخلاق فرشته است / 1 / 436 على الصباح قيامت چو سر ز خاك بر آرم / 1 / 327 على نفسه فليبك من ضاع عمره / 1 / 298 عمر بگذشت به بىحاصلى و بو الهوسى / 4 / 770 عهد ما با لب شيرين‌دهنان بسته خداى / 1 / 199 غبار سمّ سمند است كز زمين برخاست / 1 / 45 فاتح باب رسالت خاتم دور رسل / 1 / 471 فتوى پير مغان دارم و قوليست قديم / 4 / 860 فرج و گلو فرج و گلو كرده تو را رنگ و دلو / 1 / 530 فصول نفس حكايت كند بسى ساقى / 2 / 527 قدم بر جسم خاكى نه سرفرازى تماشا كن / 1 / 367 قطع اين مرحله بىهمرهى خضر مكن / 1 / 159