جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

992

تحفة الملوك ( فارسى )

المنة للّه كه در ميكده باز است / 2 / 50 اميد در كمر رز كشت چگونه ببندم / 2 / 279 اميد هست كه زودت به بخت خويش به بينم / 2 / 302 انديشه گل مكن گل اين است / 1 / 184 انى لاكتم من علمى جواهره / 4 / 63 او را كه جام بادهء صهباش مىدهند / 2 / 386 اهل كام و ناز را در كوى رندان راه نيست / 2 / 822 اى آنكه ره به مشرب مقصود برده‌اى / 1 / 766 اى بىخبر بكوش كه صاحب خبر شوى / 2 / 258 اى پادشه خوبان داد از غم تنهايى / 4 / 278 اى چرخ كبود ژنده دلقى / 2 / 446 اى در رخ تو پيدا انوار پادشاهى / 4 / 456 اى در صفت ذات تو حيران كه و مه / 2 / 417 اى دل اندربند زلفش از پريشانى منال / 1 / 246 اى دل غلام شاه جهان باش و شاه باش / 2 / 276 اى شاهد قدسى كه كشد بند نقابت / 5 / 632 اى عزيزان الحذر از يار بد / 2 / 810 اى كه گويى مى سرخت نكند رنگ / 4 / 374 اى گداى خانقه بازآ كه در دير مغان / 2 / 216 اى گل نگفتمت به كسى گفتگو مكن / 1 / 207 اين باده كه پرورد كه خمّار خرابات / 2 / 342 اين پيش خيل كج كلها از سپاه كيست / 2 / 321 اين چرخ كدويى است كهن باده توئى / 2 / 397 اين چه رسم است خدايا چه مروت كه يكيست / 1 / 439 اين حكما پر خطا نقش بخوان و بىخبر / 2 / 380 اين طايفه‌اند حق‌پرستان / 1 / 486 اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت / 3 / 364 با ادب باش كه هركس نتواند گفتن / 1 / 90 باده و مطرب و گل جمله مهياست ولى / 2 / 489 بازار چه گاه گاهى بر سر نهد كلاهى / 1 / 299