نخوت و بزرگى سلطنت تو از اين‌كه ادا بنمايى به سوى اولياى مقتول ديه و حق ايشان را . و ايّاك و الإعجاب بنفسك و الثّقة بما يعجبك منها و حبّ الإطراء ، فإنّ ذلك من أوثق فرص الشّيطان فى نفسه ليمحق ما يكون من احسان المحسنين . و دور بنما خود را از عجب به نفس خود و اعتماد نمودن به آن‌چه در عجب اندازد تو را از جانب نفس و از دوست داشتن بسيارى مدح به درستى كه اين خصلت از محكم‌ترين فرصت‌هاى شيطان است در حين فريب دادن او تا اين‌كه پامال بنمايد آن چه مىباشد از اعمال حسنه نيكوكاران . و ايّاك و المنّ على رعيّتك بإحسانك أو التّزيّد فيما كان من فعلك او أن تعدهم فتتبع موعدك بخلفك ، فإنّ المنّ يبطل الإحسان و التّزيّد يذهب بنور الحقّ و الخلف يوجب المقت عند اللّه و النّاس . قال اللّه تعالى : كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ « 1 » . و بپرهيز از منّت گذاردن بر رعيّت در احسان خودت يا زياد ديدن در آن‌چه بوده است از كردار تو يا آن‌كه وعده بدهى ايشان را پس تابع بگردانى وعده خود تو را به خلف نمودن به جهت آن‌كه منّت باطل مىنمايد احسان را و زياد ديدن زايل مىسازد نور حق را و خلف وعده باعث خشم و غضب است در نزد خدا و مردمان و فرموده است خداى تعالى كه بزرگ مىشود در نزد خدا به جهت آن‌كه بگوييد چيزى را كه نمىكنيد . ايّاك و العجلة بالأمور قبل أوانها أو التّسقّط فيها عند إمكانها أو اللّجاجة فيها إذا تنكّرت أو الوهن عنها إذا استوضحت . فضع كلّ أمر موضعه و أوقع كلّ أمر موقعه . و حذر بده خود را از تعجيل نمودن در امور پيش از وقت آن‌ها يا ترك نمودن آن‌ها در نزد امكان آن‌ها يا لجاجت نمودن در آن‌ها در وقتى كه منكر و غيرمعروف باشد يا سستى نمودن از كردن آن‌ها در وقتى كه خوب واضح باشد پس بگذار هر امرى را به جاى خودش و واقع بساز هر عملى را در موقع خودش .

--> ( 1 ) . صف ، 3 .