أحبّ إرشادهم : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ « 1 » فالرّدّ إلى اللّه الأخذ بمحكم كتابه و الرّدّ الى الرّسول الأخذ بسنّة الجامعة غير المفرّقة . و بازگردان به سوى خدا و رسول او آن‌چه مشكل بگردد بر تو ، از امرهاى بزرگ ، و مشتبه بگردد بر تو از امرهاى صعب ؛ به تحقيق كه فرموده است خداى سبحان براى گروهى كه اختيار فرموده است ارشاد ايشان را كه‌اى آن‌چنان اشخاصى كه ايمان آورده‌ايد ! اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد رسول را و صاحبان امر از خودتان را ، پس اگر نزاع بكنيد در چيزى و ندانيد حكم آن را پس رد نماييد آن را به سوى خدا و رسول او . پس رد نمودن به سوى خدا اخذ نمودن به محكم كتاب او است و رد نمودن به رسول ، تابع شدن مر سنت و طريقهء او است كه جمع نمايندهء مردمان است و غير تفرقه‌انداز است . ثم اختر للحكم بين النّاس أفضل رعيّتك فى نفسك ممّن لا تضيق به الأمور و لا تمحّكه الخصوم و لا يتمادى فى الزّلّة و لا يحصر من الفئ الى الحقّ إذا عرفه و لا تشرف نفسه على طمع و لا يكتفى بأدنى فهم دون أقصاه و أوقفهم فى الشّبهات و آخذهم بالحجج و أقلّهم تبرّ ما بمراجعة الخصم و أصبرهم على تكشّف الأمور و اصرمهم عند اتّضاح الحكم ممّن لا يزدهيه إطراء و لا يستميله إغراء ، و أولئك قليل . بعد از آن ، اختيار بنما از براى حكم كردن ميان مردمان كسى را كه بهتر رعيّت تو باشد در نزد تو ، از كسانى كه به تنگى نيندازد او را امرها و كارها ، و غالب نيايند بر او خصم‌ها ، و ثابت نماند در ذلت خود ، بلكه رجوع نمايد از آن ، و امتناع ننمايد از رجوع كردن به سوى حق وقتى كه بشناسد حق را ، و مايل نباشد نفس او بر طمع نمودن ، و اكتفا ننمايد به اندك فهمى بدون رسيدن به اقصاى آن فهم ، و بيشتر توقف بنمايد در امور مشتبه ، و بهتر احاطه بنمايد به دليل و محبّت ، و كمتر باشد كج‌خلقى او به مراجعت نمودن خصم ، و بيشتر باشد صبر او بر واضح ساختن امور ، و برنده‌تر باشد

--> ( 1 ) . نساء : 59 .