مىكنند و او شفاعت كسى نمىنمايد ، و عاقبت امر او بر خير است . « 1 » و جناب امير المؤمنين عليه السّلام در جواب كسى كه عرض نمود كه مرا خبر بفرما از اخوان ، فرمودند كه اخوان دو صنف است : اخوان ثقه و اخوان مكاشره ؛ يعنى اخوانى كه باطنا و ظاهرا هردو اخوان مىباشند و اعتماد بر ايشان مىباشد و اخوانى كه در ظاهر اخوانند و در باطن شيطانند و اعتماد بر ايشان نمىباشد . و مكاشره به معناى در روى كسى خنديدن و اظهار سرور در ظاهر نمودن است . و بعد از آن فرمودند كه اما اخوان ثقه ، پس ايشان كهف و جناح و اهل و مال اين كس است ، پس هرگاه برخوردى به چنين برادرى در دين ، پس بذل بنما از براى او مال خود و بدن خود را و صاف باش با هركس كه با او صاف است و دشمنى بنما با هركس كه با او دشمن است و پنهان بنما ستر و عيب او را ، و بدان اى سائل كه اين قسم از اخوان اقلّ از كبريت احمر است . و اما اخوان مكاشره پس به درستى كه تو مىرسى به لذت و به خير خودت از ايشان ، پس قطع مكن لذت و خير خود را از ايشان ، و به غير خير و لذت ظاهرى خود ، ديگر صفا و صدق از باطن ايشان طلب منما و با ايشان به طلاقت وجه و شيرين‌زبانى « 2 » معاشرت بكن مادام كه ايشان با تو به اين منوال مىباشند و خير ظاهرى خود را از ايشان قطع منما . و مخفى نماند كه چنان‌كه تعبير از عاقل به مؤمن نموده‌اند ، هم‌چنان تعبير از هردو به شيعه و به اصحاب ايضا نموده‌اند و امام جعفر عليه السّلام فرموده است كه « شيعتنا الشاحبون الذابلون الناحلون الذين اذا جهنم الليل استقبلوه بحزن » « 3 » ، يعنى شيعهء ما آنانند كه در طاعت خداوند جسم و لون ايشان متغير شده است و خشك شده است بشرهء ايشان و نضارت آن رفته است و مهزول و لاغر شده‌اند و آنانند كه در وقتى كه فرو مىگيرد ايشان را شب استقبال مىنمايند او را به حزن و اندوه . و فرموده‌اند ايضا كه « شيعتنا اهل الهدى و اهل التقى و اهل الخير و اهل الايمان و اهل الفتح و الظفر » « 4 » ، يعنى شيعيان ما اهل

--> ( 1 ) . همان ، ص 248 ، ح 2 . ( 2 ) . همان ، ص 248 و 249 ، ح 3 . ( 3 ) . همان ، ص 233 ، ح 7 . ( 4 ) . همان ، ح 8 .