جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

597

تحفة الملوك ( فارسى )

لازم و ملزوم يكديگرند و به‌هم بسته‌اند . و از اين‌جا است كه خداوند فرموده است كه قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ « 1 » يعنى بفرما اى پيغمبر كه به درستى كه حرام فرموده است پروردگار من فواحش را آن‌چه ظاهر باشد از آن‌ها و آن‌چه باطن باشد از آن‌ها . و از جناب امام موسى عليه السّلام مروى است كه فرمودند كه از براى قرآن ظاهر و باطنى مىباشد و جميع آن‌چه خداوند در قرآن حرام فرموده است ، مراد از باطن آن‌ها ، ائمه جور مىباشند و جميع آن‌چه حلال فرموده است در قرآن مراد از باطن آن‌ها ائمهء حق مىباشند . « 2 » و جناب امام جعفر عليه السّلام فرمودند كه از جملهء علامات شركت شيطان در نطفهء اين‌كس و آن‌چنان علامتى كه شك در آن نمىباشد آن است كه اين كس فحّاش باشد و پروا نداشته باشد از آن‌چه بگويد در حق ديگران يا بگويند ديگران در حق او . « 3 » و فرمودند ايضا كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله فرموده است كه هر وقت كه ديديد مردى را كه پروا ندارد از آن‌چه بگويد در [ حق ] ديگران و بگويند ديگران در [ حق ] او ، پس او يا از زنا و يا از شرك شيطان است . « 4 » و جناب امير المؤمنين عليه السّلام ايضا فرمودند كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله فرموده است كه به درستى كه خداوند حرام نموده است بهشت را بر هر فحّاشى ، بدگويى ، قليل الحيايى كه پروا نداشته باشد از آن‌چه بگويد در [ حق ] ديگران و بگويند ديگران در [ حق ] او ، و اگر تو تفتيش بنمايى نخواهى يافت او را مگر ولد زنا يا ولد شرك شيطان . پس شخصى عرض نمود كه آيا در مردمان شركت شيطان مىباشد ؟ پس فرمودند كه آيا نخوانده‌اى فرمودهء خدا را كه وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ « 5 » . و طريق « 6 » شركت شيطان در اموال ايشان ، واداشتن او است اين كس را بر تكسّب نمودن اموال از وجوه مذمومه و قبيحه ، و در اولاد ايشان به ادخال نمودن ذكر خود است در وقت مجامعت نمودن اين كس با غفلت و به غير ذكر اسم

--> ( 1 ) . اعراف : 33 . ( 2 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 374 ، ح 10 و بصائر الدرجات ، الجزء الاول ، ص 33 و 34 ، باب 16 ، ح 2 . ( 3 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 323 ، ح 1 . ( 4 ) . همان ، ح 2 . ( 5 ) . إسراء : 64 . ( 6 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 323 و 324 ، ح 3 .