لهذا اين جمع و تأليف را كه در پردهء خفا مستور بود موسوم و مشهور به تحفة الدستور نمود و ابواب تعدّد الفاظ و كلمات كه محتاج اليه اين فن است در نظر مبصّران برگشود . چه اين نسخهء مخترعه را فوايد و منافع بسيار است و محسّنات آن در نظر مدقّقان فصاحت شعار بىشمار ، از جمله قواعد تواريخ از آن مفهوم مىشود و قوانين املا نيز معلوم مىگردد و الفاظ مركبه و معانى مشتركهء لغات فارسيه و عربيه از آن به وضوح مىپيوندد و التماس از نظر متميّزان و مدقّقان صاحب تميز آن است كه بعد از مطالعهء اين نسخه به لغتى يا اسمى كه خارج ترتيب اين تأليف باشد برسند داخل نمودن آن كلمه را در تلو لغات مناسب به آن عدد بىاغراض و اعراض واجب دانند . چه معلوم است كه دريا در ظرف نگنجد و الفاظ و كلمات الهى در حوصلهء بشرى در نيايد و مقصود اين نسخه بعد از تمهيد مقدمه سمت انحصار يافت در سه مقصد و خاتمه . مقصد اول در بيان آحاد ؛ مقصد ثانى در كشف و توضيح عشرات ؛ مقصد ثالث در تحقيق و تبيين مآت ؛ خاتمه در بيان الفاظى كه موافقت دارد به عدد الوف و چون واجب و لازم بود كه سكّهء اين نقد را به دعا و ثناى پادشاه ملايك سپاه موشح و محلّى گرداند . چه هر صحيفه و رساله‌اى كه مزيّن به القاب پادشاه اسلام نباشد البته آن نسخه لايق و قابل مطالعه و مذاكره نخواهد بود لاجرم خامهء اين بنده جرأت و جسارت به القاب آن اعليحضرت ملك رتبت زيب و زينت نمود به فقرات نثر مسجّع و نظم كه هر فقره‌اى از نثر و هر مصرع از نظم ، تاريخ سال ترتيب تصنيف است و بالله العصمة و التوفيق . فقرات : در زمان دولت قبلهء كل عالم / و خلاصهء دودمان بنى نوع آدم / آن مقتداى پادشهان نامى / 1070 ه . ق 1070 ه . ق 1070 ه . ق و آن منبع عيش و همدم شادكامى / آن مرشد و دليل جملهء گمراهان / و آن نور جديد 1070 ه . ق 1070 ه . ق 1070 ه . ق ديدهء شاهنشاهان / آن نتيجهء اصيل سلسلهء مصطفوى / و آن نونهال صاحب اجلال 1070 ه ق 1070 ه ق بوستان صفوى / آن شاه بيت طاق ديوان احسان / و مسخّرساز بلاد جهان / 1070 ه ق 1070 ه ق