تاج الدين احمد وزير
157
بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى )
افلاك و تغاير و تباين مسير أنجم تابناك را در عالم عناصر كه ما تحت فلك القمر است موجب تغيّرات غريب و تبدّلات عجيب گردانيد تا توارد فصول أربعه و تواليد مواليد ثلاثه نتيجه [ اى ] از نتايج اين مقدمات گشت : أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ * 648 * الْعالَمِينَ « 1 » . و حركت خاصّه [ ى ] نيّر اعظم را كه شهنشاه كشور چرخ دوّار و تاجبخش أنوار هر ثابت و سيّار [ ا ] ست بر مدار معدّل النّهار مناط مناظم امور عالم سفلى كرد و حلول او را در برج حمل كه ذروه شرف شرف اوست عمده اعتدال فصل بهار و ميزان استواء ليل و نهار و مطلع طلايع أنوار و أزهار و مايهء فيض منابع و أنهار گردانيد از مهبّ مواهب وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ « 2 » از باد هوا عيسى دمى برانگيخت كه إحياء موات بنات نبات را يد بيضاء موسوى از آستين هر شاخ شكوفه به اهتزاز نمود . و از مخزن غرايب رغايب أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ « 3 » از خاك زمين بخار پاره [ اى ] چند دخانآميز را به نوعى بر آسمان رسانيد كه چند هزار هزار درّ شاهوار و گوهر آبدار از جيب و دامن به نايجهء فتح الباب فَفَتَحْنا أَبْوابَ السّما [ ء ] بِماءٍ مُنْهَمِرٍ « 4 » بر أقطار آفاق نثار كردند سحاب از هوا باز گوهرفشان شد * مگر دست دستور سلطان نشان شد چو پيرست در عهد طفل شكوفه * عجب سالخورده جهان چون جوان شد 649 چمن شد مزّين چو تخت سليمان * سر نرگس تازه تاج كيان شد مگر طينت از آل عباس دارد * بنفشه كه نيلوفرى طيلسان شد شهنشاه گل كشور آراى بستان * به آيين داراى كشورستان شد چو رمح جهانگير مسعود شاهى * به رزم اندرون لاله لعلى سنان شد
--> ( 1 ) قرآن كريم سوره اعراف ( 7 ) آيه 54 . ( 2 ) قرآن كريم سوره اعراف ( 7 ) آيه 57 . ( 3 ) قرآن كريم سوره نور ( 24 ) قسمتى از آيه 43 . ( 4 ) قرآن كريم سوره القمر ( 54 ) آيه 11 .