بنى آدم سرشت از خاك دارد * نه مردست آنكه در وى مردمى نيست « 1 » « 2 » * * * فرياد كه گر جور فراق تو نويسم * فرياد برآيد ز دل هركه « 3 » بخواند شرح غم هجران تو هم با تو توان گفت * پيداست كه قاصد چه به سمع تو رساند * * * حرّره العبد الضّعيف ، أحقر خلق اللّه إبراهيم بن عبد اللّه القاضى بسروستان فى منتصف من شعبان المعظّم سنة اثنتين « 4 » و ثمانين و سبعمائة حامدا [ له ] .

--> ( 1 ) اين دو بيت در ص 548 نسخه عكسى بياض نيز آمده است . ( 2 ) مصراع اشتباه است و تكرار شده و بايد « اگر خاكى نباشد آدمى نيست » باشد . ر . ك : كليات سعدى تصحيح فروغى ، مواعظ ص 1044 ، و ايضا گلستان : باب دوم ص 87 . ( 3 ) كى . ( 4 ) اثنى .