از ما طواف كعبهء خويش بعيد نيست * ز آنجا كه هست قوت سعى جميل [ ما ] روزى كه ما ز مرحلهء خاك بگذريم * باشد به سوى جنّت كويش رحيل ما * 446 * باغ بهشت ما چمن روى دلبرست * خالش ختام مشك و ريق سلسبيل ما در باختيم جوهر جان را ولى چه سود * كو ملتفت نشد بِهِ متاع قليل ما شورى است در ميانهء أرواح دوستان * از حسرت لب نمكين خليل ما يا رب چه حكمتست كه درمان‌پذير نيست * چشم سقيم دلبر و جسم عليل ما يار عزيز يوسف مصر ملاحت است * جايش كنار ديده چون رود نيل دلدار بر مزار عصا مىگذشت و گفت * دارد نشان عشق ، مزار قتيل ما * * * كاتب هذه السّطور أبو أحمد عماد بن عصام بن أبى بكر بن محمّد بن عبد الرّحيم بن بكر بن علىّ صاحب الهداية ، رحم اللّه الماضى و عصم الباقى ، كتبها حامدا للّه تعالى « 1 » .

--> ( 1 ) پايين اين صفحه نوشته شده است قال الموت كاو ادامه آن در اصل بياض وجود ندارد و كتابتى بعد از آن صورت نگرفته است .