به يك‌جا مقيم بود روز چهارم از حضرت آفريدگار عزّ و علا فرمان رسد كه از همانجا كه غروب كردى طلوع كن ، آن روز از مغرب برايد بىنور و ضياء چنانچه « 1 » وقت كسوف و بيايد تا به خطّ استوا چنان كه همه خلق بينند پس هم از آنجا به قهقرا « 2 » بازگردد و به مغرب فرورود و در توبه در آن‌وقت بسته شود و نفخ صور اوّل كه وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ « 3 » و آن نفخهء أولى تا ثانيه كه ثمّ نفخ فيه أخرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ « 4 » و يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فِيهِ « 5 » و حشر اكبر عبارت « 6 » از آن روز است چهل سال ما بين است و قمر نيز همچنين وقت غروب به عين حامئه مذكوره فروشود و آن دريايى است بغايت « 7 » بزرگ و جوشان و از آسمان به آسمان رود تا به زير عرش « 8 » مجيد رسد او نيز برطريق آفتاب آفريدگار خود را سجده كند تا آن زمان كه وقت طلوع او باشد از حضرت عزّت دستورى يابد جبرئيل عليه السّلام به أمر حقّ حلّه [ اى ] از نور كرسى در وى ؛ * 369 « 9 » و « 10 » * پوشد و از جانب مشرق برآيد و هر روز آفتاب و ماه را از أنوار عرش و كرسى نورى باشد غير آن نور أوّل و كرسى ، باز نوبت بدان نور اوّلين برسد . و در آثار آمده است كه : ابليس [ لعنة اللّه عليه ] « 11 » وقت طلوع آفتاب مترصّد باشد و چنان باشد كه فى الحال كه آفتاب برآيد بر ميان هر دو قرن خبيث او تابد و آفتاب

--> ( 1 ) چنانج . ( 2 ) قهقرى . ( 3 ) قرآن كريم سوره زمر ( 39 ) آيه 68 . ( 4 ) قرآن كريم سوره زمر ( 39 ) آيه 68 . ( 5 ) قرآن كريم سوره شورى ( 42 ) آيه 7 . . ( 6 ) عبارة . ( 7 ) بغاية . ( 8 ) اين كلمه جدا در حاشيه آمده است . ( 9 ) اين صفحه در نسخه عكسى بياض ص 368 است . ( 10 ) كليه مطالب اين صفحه به صورت مورب نوشته شده است . ( 11 ) لعن آورده است .