تاج الدين احمد وزير
317
بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى )
* 256 * گر به چشم خرد نگاه كنى * كز چه زايد حوادث أيّام خود بدانى كه جز طمع نبود * مايهء فتنهء خواص و عوام من برآنم كه واضع أسما * چون بر اشياء « 1 » همىكشند ارقام هرچه آن را ز جنس فتنه شمرد * جمع كرد و طمع نهادش نام « 2 » و له عزّت خلق اگر نگه دارى * نكشى درد سر ز قال و ز قيل ور ندارى ز كبر عزّت كس * ناكسى گشت ثابتت به دليل عزّت است آنك ازو عزيز شود « 3 » * هركه او را زمانه كرد ذليل هرچه نقصان كنى ازو چيزى * چيزكى ماند از كثير و قليل غير عزّت كه نيم ذره ازو * نتوان كاشتن به هيچ سبيل « 4 » و له أيضا زندگانى به كنج عافيتى * بىمشقت چو مىتوان كردن پس چرا به زر بحر پيمايى * اى سليم از براى نان خوردن « 5 » در سفر بىخطر فتوحى نيست « 6 » كرد و ان خوردن احاديث نبويه * 257 * أبتدأ « 7 » تيمّنا و تبرّكا بأحاديث النّبويّة المصطفيّة « 8 » أنّه قال صلّى اللّه عليه و سلّم : علامة إعراض اللّه تعالى عن العبد إشتغاله بما لا يعنيه « 9 » .
--> ( 1 ) در ديوان : ايشان . ( 2 ) ر . ك ابن يمين ماخذ ذكر شده قطعه 581 ص 462 . ( 3 ) در ديوان : مشكل است آنكه او عزيز شود . ( 4 ) ر . ك ديوان ابن يمين ماخذ ذكر شده قطعه 564 ص 458 . ( 5 ) ر . ك ديوان ابن يمين ، قطعه 682 ص 491 . ( 6 ) در اين موضع دو كلمه خوانده نمىشود و فقط دو بيت اول در ديوان ابن يمين موجود است . ( 7 ) ابتداء . ( 8 ) هكذا در متن بياض المصطفيّة . ( 9 ) بحار الانوار 13 / 284 .