أأحباتنا قضّت فيكم شببتى * و لم يسعفوا يوما بإحسانكم حسنى * 242 * و ما نلت فى مأمول وصلكم رضى * و لاذقت فى روعات هجركم أمنا و كنّا عقدنا لا نحول عن الهوى * فقد و حياة الحبّ حلتم و ما حلّنا فشكرا لما أوليتم إذ جعلتم * بدايتكم بالهجر منكم و « 1 » الصّدر صفىّ الدّين عبد العزيز بن سراب « 2 » الحلىّ غيرى بحبل سواكم يتمسّك * و أنا الّذى بترابكم أتمسّك أضع الخدود على ممرّ نعالكم * فكأنّنى بترابها أتبرّك و لقد بذلت النّفس إلّا أنّنى * خادعتكم و بذلت ما لا أملك شرطى بأنّ حشاشتى رقّ لكم * و الشّرط فى كلّ المذاهب أملك قد ذقت حبّكم فأصبح مهلكى * و من المطاعم ما يذاق فيهلك لا تعجلوا قبل الّلقاء بقتلتى « 3 » فأنت تستدرك * و لقد بكيت له « 4 » بقدومكم و ضحكت قبل و هجركم لى مهلك * و لربّما أبكى السّرور إذا أتى فرطا و فى بعض الشدائد يضحك * زعم الوشاة بأن هويت سواكم يا قوبل الواشى فإنّى « 5 »

--> ( 1 ) در اين موضع يك كلمه خوانده نمىشود . ( 2 ) اين واژه به‌ظاهر سراب خوانده مىشود . ( 3 ) در اين مكان دو كلمه كامل خوانده نمىشود . ( 4 ) در اين موضع يك كلمه خوانده نمىشود . ( 5 ) در اين موضع يك كلمه خوانده نمىشود .