شمس الدين محمد كوسج
20
برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى )
يكى آرزو دارم اكنون به دل * نبايد كه باشيم خوار و خجل « 1 » كه در دست تو نيست آن « 2 » بس گران * نپيچى ز پيكار گندآوران « 3 » يكى مرد از ايران پديد آمدهست * كه بند يلان « 4 » را كليد آمدهست چه هامون و « 5 » كوه و چه دريا و دشت * ز سم ستورش همى چيره « 6 » گشت به تورانزمين نامدارى « 7 » نماند * كه منشور شمشير او « 8 » برنخواند دل جنگجويان ازو شد به درد * نيارد كسى جنگ او « 9 » ياد كرد چه شير و چه جادو چه ديو و چه پيل * چه كوه و چه هامون چه درياى نيل گه كينه در پيش چشمش « 10 » يكىست * كجا گر فراوان و گر « 11 » اندكىست يكى رخش دارد به زير اندرون * به بيشه « 12 » ز شيران روان كرده « 13 » خون ابا اين همه مردى و زوردست * تو را همچو او مرد بايد دو شست « 14 » ( ؟ ) ز بالاى او زان تو « 15 » برتر است * به مردى و نيرو « 16 » ز تو كمتر است بر آنم كه با « 17 » تو نتابد « 18 » به جنگ * گرش چند در رزم تيز است جنگ كنون گر تو با او نبرد آورى * سر نامور را « 19 » به گرد آورى
--> ( 1 ) . ن : كه ( - كجا ) آرزو هست بس دلگسل . ( 2 ) . ن : اين . ( 3 ) . ن : جنگاوران . ( 4 ) . پ : بلا ؛ ن ، م : يكى مرد پيدا شدهست اين زمان * نديدهست چشمم چو او پهلوان ( 5 ) . ن : چه . ( 6 ) . ن : همه تيره . ( 7 ) . ك : نام دليرى ؛ م : جايگاهى ؛ متن : ن . ( 8 ) . ن : تيغ ورا . ( 9 ) . ك : ازو ؛ م : بيت را ندارد ؛ متن : ن . ( 10 ) . ك : در چشم رستم ؛ متن : ن ، م . ( 11 ) . ن : او . ( 12 ) . ك : پيشت . ( 13 ) . ن : كرد . ( 14 ) . ن : ترا همچنين مرد آيد به دست ؛ م : تو را روز كينه چنين روز هست ؛ پ : ترا زور مانند او نيز هست ؛ در چاپ ماكان : ترا زور و مردى چو او نيز هست . ( 15 ) . ن : نه بالاى تو زان تو ؛ م : ز بالاى تو زان او . ( 16 ) . ن : تيزى . ( 17 ) . ك : بر ؛ متن : ن ، م . ( 18 ) . ن : نيايد . ( 19 ) . ن : سرش را ز گردون .