سخن گفتن آنگه بود سودمند * كه از گفتن آوازه گردد بلند چو درخورد گفتن نيايد جواب * سخن تازه كردن نيايد صواب دهان را به مسمار بر دوختن * به از گفتن و گفته را سوختن خريدار چون بر صدف ديده دوخت * بدين كاسدى در نشايد فروخت هنر هركجا يافت قدرى تمام * به دولت‌سرايى برآورد نام چو خواهى كه بر مه رسانى سرير * ازين نردبان باشدت ناگزير هرآن دولتى كارجمندى گرفت * ز راى بلند او بلندى گرفت پس صاحب راى باش و با متهتّك بىتجربه افشاى امانت و اظهار سرّ مكن .