حدود و كارهاى خير در آنجا كرده‌اند از پادشاهان و بزرگان و وزرا و ادبا و قضاة محدّثان سخن به طول مىانجامد ؛ و اوّل كسى كه عمارت در نجف اشرف كرد و در آنجا رباط ساخت ، عطاملك صاحب ديوان بود و قناتى در نجف اشرف كند و آب به نجف آورد و سلطان سنجر قبل از او اراده كرده بود و او را ميسّر نشده بود و آثار قناة هنوز باقى است و بركه اى در مسجد كوفه ساخت . باب پانزدهم در بيان معجزات و كراماتى كه در روضهء مقدّسه به ظهور آمده كه هر يك دليل است بر ردّ آن جمعى كه منكر كرامات اهل بيتاند . منقول است به دو سند معتبر از على بن الحسن بن حجاج كه او گفت كه من روزى در مجلس پسر عمّم ، محمّد بن عمران بن الحجاج ، نشسته بودم و در آن مجلس جمعى كثير از مشايخ اهل كوفه حاضر بودند و در ميان ايشان عبّاس بن احمد عباسى نيز بود و ايشان به نزد پسر عمّ آمده بودند كه او را تهنيت بدهند كه عمارت سقيفهء حضرت امام حسين ( ع ) كه فرود آمد در ذى الحجّه سال دويست و هفتاد و سه ، ابن عمّم حاضر بود در آنجا و به او آسيبى نرسيد ، ايشان نشسته بودند و صحبت مىداشتند ، ناگاه اسماعيل بن عيسى عبّاسى داخل شد ، چون اين جماعت شيعه او را ديدند سخن را از خوف او قطع كردند و ساكت نشستند و اسماعيل بسيار نشست . پس نگاه كرد به ايشان و گفت : اى ياران ما ! خدا شما را عزيز دارد ! گويا ما بر شما سخن را قطع كرديم و مانع صحبت شما شديم . علىّ بن يحيى سلمانى كه سركردهء اين جماعت بود گفت : نه و الله ، يا ابا عبد الله ! ما سخن را از براى شما قطع نكرديم . پس او گفت كه : اى ياران ! خدا از من سؤال خواهد كرد اگر در مذهب دروغى به شما اظهار كنم و قسم خورد كه اگر دروغ گويم كنيزان و غلامان من همه آزاد باشند و اسبان من همه وقف باشد . بدانيد كه من اعتقاد ندارم مگر به ولايت حضرت امير المؤمنين و ائمّه معصومين - صلوات الله عليهم - و يك يك ائمه را شمرد و نام برد و اظهار تولَّى به ايشان كرد و اظهار بيزارى از دشمنان ايشان كرد و هيچ يك از