و منقولست كه در شب زفاف حضرت امير المؤمنين و فاطمهء زهرا عليهما السّلام ، درخت طوبى يا سدره مأمور شد كه بار و برگ عظيم بردارد و اهل بهشت از حور و غلمان همه در زير آن حاضر شدند و راحيل خطبه اى خواند در نهايت فصاحت و بلاغت و حضرت جبرئيل از جانب حضرت امير المؤمنين ( ع ) خطبه كرد و حق - سبحانه و تعالى - از جانب حضرت فاطمه ايجاب فرمود و حضرت جبرئيل از جانب حضرت امير المؤمنين قبول كرد ؛ پس درخت طوبى يا سدرة المنتهى يا هر دو نثار كردند مرواريد و جواهر و برگهاى خود را بر ايشان و هر يك از حوران و غلمان بهرهء خود را از آن برداشتند و در روز غدير هر يك اينها را بهديّه از جهت ديگرى مىفرستند چون هر يك از اينها را بويى و زينتى هست كه ديگرى ندارد و در عرض سال از آن بو معطَّرند تا عيد ديگر . و چون آخر روز مىشود ندا مىرسد كه برگرديد به جاهاى خود كه شما را ايمن ساختند از خطا و لغزش تا سال ديگر مثل اين روز از جهت اعزاز و اكرام حضرت محمّد و حضرت امير المؤمنين عليهما السّلام . پس حضرت فرمودند كه اى پسر ابو نصر ! در هرجا كه باشى سعى كن كه در روز غدير نزد حضرت امير المؤمنين ( ع ) حاضر شوى زيرا كه حضرت حق - سبحانه و تعالى - مىآمرزد جميع مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات را و درمىگذرد از گناهان شصت سالهء ايشان و از آتش دوزخ آزاد مىكند دو برابر آنچه آزاد كرده است در ماه رمضان و در شب قدر و در شب فطر ، و درهمى كه درين روز تصدّق كنند برابر است با هزار درهم كه به شيعيان اثنى عشرى دهند ؛ پس هر چه مقدورت باشد احسان كن به برادران مؤمنت و شادگردان درين روز هر مؤمن و مؤمنه را . پس فرمودند كه اى اهل كوفه ! حق - سبحانه و تعالى - شما را خير بسيار كرامت فرموده است و بدرستى كه شما از آن مؤمنانيد كه حق - سبحانه و تعالى - دلهاى شما را از جهت ايمان امتحان فرموده است و بعد از اين خفّتها به شما خواهند رسانيد دشمنان شما و بر شما ظلمهاى بسيار خواهند كرد و امتحانها و آزمايشها با شما خواهد شد و بلاهاى پى در پى بر شما ريخته خواهد شد و عاقبت حق - سبحانه و تعالى - كه كشف غم