السيد عبد الكريم بن طاووس ( مترجم : مجلسي )
118
فرحة الغري ( فارسي )
عيسى بن موسى مردم را از زيارت حضرت امير المؤمنين ( ع ) منع مىنمايد و در ثويه ، حوالى قبر آن حضرت ، به قصد سير فرود مىآيد كه باخبر باشد كه كى به زيارت آن حضرت مىرود و عرض كردم كه از صفوان به ما رسيده است كه حضرت امام جعفر صادق ( ع ) به او نشان قبر آن حضرت را در آن موضع داده است در ميان تلهاى سفيد و من آنجا بسيار مىروم به زيارت آن حضرت و بعضى از اصحاب ما اين اعتقاد ندارند و مىگويند كه آن حضرت در مسجد كوفه مدفون است و بعضى مىگويند كه در قصر اماره مدفون است و من ردّ قول ايشان مىكنم و مىگويم كه محال است كه خداوند عالميان قبر آن حضرت را در قصر الاماره كه منزل كافران و ظالمان است قرار دهد ، و مىخواستند قبر آن حضرت مخفى باشد ، چون در مسجد كوفه دفن كنند ؟ ! يا ابن رسول الله ! ما كداميك درست مىگوئيم ؟ حضرت فرمودند كه تو درست مىگوئى كه به قول حضرت امام جعفر صادق ( ع ) عمل كرده اى . بعد از آن فرمود كه من كم كسى از اصحاب را مىبينم كه به نحوى كه تو قايلى قايل باشد . گفتم : فداى تو گردم ! اين از جانب خداست و از فضل اوست . فرمودند كه بلى خداوند عالميان توفيق مىدهد هر كه را مىخواهد ؛ پس شكر كن خداوند عالميان را برين توفيق . و ابو على بن همام ذكر كرده است در كتاب انوار كه حضرت امام موسى كاظم ( ع ) يكى از امامانى است كه دلالت بر قبر آن حضرت كردهاند مردمان را ؛ دلالت كردند مردم را به همين موضعى كه الحال معروف است . و منقولست از ايّوب بن نوح كه نوشتم عريضه اى به خدمت حضرت امام موسى كاظم ( ع ) كه اصحاب ما مختلفند در موضع قبر آن حضرت ؛ بعضى مىگويند كه در رحبهء كوفه است و بعضى مىگويند كه در غرى است . حضرت نوشتند كه در غرى زيارت آن حضرت بكن .