السيد عبد الكريم بن طاووس ( مترجم : مجلسي )
103
فرحة الغري ( فارسي )
خونى كه از ما اهل بيت و از شيعيان ما ريخته شد همه در گردن آنهاست كه بيعت باطل كردند با باطلى چند ، و بنا بر اينست كه حضرت قتل آن حضرت را نسبت به امّت داده است با آنكه قاتل يك ملعون بود - و بر امّتى كه از تو ميل به ديگرى كردند و ترا خوار كردند . حمد خداوندى را سزاست كه جهنّم را جاى ايشان گردانيد و بد جايى است محلّ ورود ايشان و بد محلَّى است از جهت آن جمعى كه در آنجا وارد خواهند شد - چنان كه حق - تعالى - فرموده است * ( وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها ) * الخ ، يعنى همه شما وارد خواهيد شد در جهنّم البتّه و اين واجبى است كه مقدّر شده است ، پس نجات خواهيم داد متّقيان را و ايشان را بيرون خواهيم آورد و ظالمان را در آنجا خواهيم گذارد به دو زانو درآمده و بد مرتبهء پستى است مرتبهء ايشان چنان كه حق - تعالى - فرموده است بتحقيق كه منافقان در درك اسفل جهنّم خواهند بود . خداوندا ! لعنت كن قاتلان پيغمبرانت را و قاتلان اوصياى پيغمبرانت را به جميع لعنتهاى خودت و ايشان را در گرمى جهنّم درآور يا هيمهء جهنّم كن ايشان را ؛ خداوندا ! لعن كن بتها و شيطان را و فرعونهاى بنو اميّه تا مروان حمار و بنو عبّاس تا معتصم و لات و عزّى را - اينها اسماى بتان است و در زمان حضرات ائمّه هدى مثل زمان حضرت امام محمّد باقر تا به آخر ائمّه - صلوات الله عليهم - نام بت و بتپرست نمانده بود و از جهت تقيّه تعبير به جبت و طاغوت مىكنند و تسميه به جبت و طاغوت ابتداء از حضرت امير المؤمنين ( ع ) شد در دعاى صنمى قريش كه آن حضرت در قنوت و سجدهء نماز شب و غير آن مىخواندند و چون لفظ لات و عزّى مؤنث است كنايه از آن دو ملعونه است - و خداوندا ! لعنت كن هر مثلى كه شريك خداوند عالميان كردهاند آن را - و مراد از آن علماى باطل ايشان است از مخرّبان دين حضرت سيّد الأنبياء چنان كه در اخبار بسيار وارد است در تفسير اين آيه * ( اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَرُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ الله ) * يعنى يهود و نصارى علماى خود را بمنزلهء خدايان خود كرده پرستيدند ، ائمّه هدى - صلوات الله عليهم - فرمودهاند كه و اللَّه كه نماز نكردند براى ايشان و عبادت نكردند ايشان را و ليكن افترايى