حسنه كالصّحي « حه » . منقولست از ابو بصير از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) كه حضرت سيّد المرسلين ( ص ) به حضرت امير المؤمنين ( ع ) رسيدند و آن حضرت ريگى چند را جمع كرده بودند و رو بر آن گذاشته به خواب رفته بودند ؛ پس حضرت رسول ( ص ) پائى بر حضرت امير المؤمنين زدند و فرمودند كه برخيز اى دابّه ! پس يكى از صحابه گفت : يا رسول الله ! آيا ما يك ديگر را به اين نام مىتوانيم خواند ؟ چون بحسب لغت بمعنى جنبنده است . پس حضرت فرمودند كه نه ، بلكه اين اسم مخصوص على است . آن دابّة الارضى كه حق - سبحانه و تعالى - در قرآن مجيد ياد فرموده است ، و آيهء سابقه را خواندند ؛ پس فرمودند كه يا على ! چون دنيا آخر مىشود حق - سبحانه و تعالى - ترا در بهترين صورتى از زمين بيرون مىآورد و با تو خواهد بود ميسمى كه آلت داغ است و دشمنان خود را به آن داغ خواهى كرد پس شخصى به حضرت عرض نمود كه عامّه اين آيه را تكلمهم مىخوانند به تخفيف ، يعنى دابّه ايشان را مجروح مىسازد . حضرت فرمودند كه حق - سبحانه و تعالى - اين جماعت را در جهنّم مجروح خواهد كرد كه تحريف قرآن مىكنند بلكه آيه به تشديد است كه دابّه با ايشان سخن خواهد گفت . بعد از آن حضرت امام جعفر صادق ( ع ) فرمودند كه مراد از خروج دابّه ، رجعت حضرت امير المؤمنين ( ع ) است به قرينهء آيهء ما بعد . پس آن شخص گفت كه مراد از آيهء دويّم حشر روز قيامت است حضرت فرمودند كه حق - سبحانه و تعالى - در قيامت آيات بسيار فرستاده است كه همه را حشر مىفرمايد مثل آيهء * ( وَحَشَرْناهُمْ ) * الخ ، يعنى همه را حشر خواهيم كرد و كسى نمىماند كه او را حشر نكنيم ، و در رجعت حق - سبحانه و تعالى - مؤمنان خالص و كافران خالص را حشر مىكند . پس حضرت فرمودند كه شخصى به عمّار بن ياسر گفت كه يا ابا اليقظان - كه كنيت عمّار است - آيه اى در كتاب خدا هست كه دل مرا فاسد گردانيده است و مرا به شك انداخته است . عمّار گفت كه كدام آيه است ؟ گفت : آيهء * ( وَإِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ ) * ، اين چه دابّه است ؟ عمّار گفت كه و الله كه ننشينم و نخورم و نياشامم تا اين دابّه را به تو بنمايم ! ؛ پس عمّار با آن شخص آمد به خدمت حضرت امير المؤمنين ( ع ) و آن حضرت خرما و روغن تناول مىفرمودند ؛ پس حضرت