تنها از وزير تفويض صحيح است . البته ، اگر خليفه وزير تفويض را از تعيين جانشين براى خود نهى كند او حق ندارد جانشينى براى خود برگزيند ، چنان‌كه اگر به وزير تنفيذ اجازه دهد براى خود جانشين تعيين كند او مىتواند بدين كار دست يازد ؛ چرا كه هريك از اين وزيران با فرمان خليفه ، و با امر و نهى او به كارى دست مىزنند ، هرچند در اين فرض كه حكم نصب آنان مطلق باشد هريك وضعيتى متفاوت با ديگرى دارند . هرگاه ، چنان‌كه در روزگار ما مرسوم است ، خليفه تدبير ولايت‌ها را به كارگزاران آن‌ها تفويض كند و اختيار فرمانروايى در هر ولايت را به همان كسىكه بر آن استيلا يافته است بسپارد ، براى فرمانرواى هر ولايتى نيز جايز خواهد بود وزيرى براى خويش برگزيند . در اين صورت ، از نظر تفكيك دو وزارت تفويض و تنفيذ و تمايز هريك از آن‌ها با ديگرى ، وزير او با وى همان نسبتى را خواهد داشت كه وزير خليفه با او دارد .