دشوارى بر ايشان است . از همين روى عالمان مكه دربارهء چنين كسانى پذيرفته‌اند كه بى احرام به اين شهر درآيند و از اين جنبه حكمى متفاوت با ديگران يابند . پس اگر كسى [ جز يادشدگان ] بىاحرام به مكه درآيد گناه كرده است ، هرچند نه قضايى بر او لازم است و نه قربانىاى « 1 » ؛ چه اين‌كه انجام قضا اصولا ناشدنى است ؛ زيرا اگر براى انجام قضا از مكه بيرون رود و به گاه ورود دوباره احرام بندد اين احرام تازه به اين ورود دوباره اختصاص خواهد داشت و روا نخواهد بود كه قضاى احرام در ورود براى نخستين بار باشد . بنابراين ، قضا ناشدنى و ناممكن است و از همين روى ساقط مىشود « 2 » . قربانى هم از آن روى لازم نيست كه قربانى تنها براى جبران كاستى در برخى از اعمال حج واجب مىشود ، نه آن‌كه در جبران اصل حج لازم آيد . حكم دوم آن‌كه كسى حق ندارد با مردمان حرم بجنگد ؛ زيرا پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله جنگ با آنان را حرام دانسته است ، اما اگر اين مردم در برابر اهل عدل سركشى كنند ، برخى از فقيهان گفته‌اند همچنان به رغم اين سركشى جنگ بر ضد آنان حرام است و تنها بر آنها سخت گرفته مىشود تا از سركشى دست بردارند و به احكام اهل عدل درآيند . اما آنچه بيشتر فقيهان برآنند اين است كه اگر بازداشتن آنان از اين سركشى جز به جنگ امكانپذير نباشد ، بدين استناد با آنان پيكار مىشود ؛ چرا كه پيكار با سركشان از حقوق الهىاى است كه تباه كردنش روا نيست . اين هم كه اين حقوق در حرم خدا پاس داشته شود سزامندتر از آن است كه در چنين جايى تباه گردد . اما در مورد اجراى حدود در حرم ، شافعى رحمه اللّه بدين گراييده كه در آن‌جا نيز بر هركس كه جرمى موجب حد انجام دهد حد اجرا مىشود و حرم مانع اين اجرا نيست ، خواه شخص آن جرم را در حرم انجام دهد يا در بيرون حرم بدان دست يازيده و سپس به حرم پناه آورده

--> ( 1 ) . اما ابو يعلى مىگويد : اگر كسىكه به مكه مىآيد بدون احرام بدان وارد شود هم گناه كرده و هم بر او لازم است به عنوان قضا احرامى ديگر ببندد - م . ( 2 ) . ابو يعلى در پاسخ اين استدلال گفته است : اگر گفته شود چنانچه شخص براى انجام قضا بيرون رود احرام تازه‌اى كه مىبندد به ورود مجدد او به حرم اختصاص خواهد داشت و بنابراين روا نخواهد بود كه قضاى احرام ورود براى نخستين بار باشد و از همين روى اصولا انجام قضا ناشدنى است - در پاسخ گفته خواهد شد : اگر شخص براى انجام قضا بيرون رود و در بازگشت به ميقات برسد ، آن‌جا بر وى لازم خواهد بود با احرام ميقات را به سوى مكه پشت سر نهد . چنانچه اين كار را انجام دهد كارى ديگر بر او لازم نخواهد بود . درست همانند اين سخن را درباره اين فرض كه شخص به عنوان حجة الاسلام يا حج نذر احرام بندد مطرح مىكنيم و مىگوييم اين احرام درست است ، نه آن‌كه بگوييم با ورود به مكه احرامى بر او لازم شده است و از سويى ديگر حجة الاسلام به اصل شرع لازم است و بنابراين [ چون به سبب ورود به حرم احرامى لازم آمده و به حجة الاسلام نيز احرامى واجب است ] كار به تعذر واجب مىانجامد - م .