آنان است . روز عاشورا پيش از واقعه كربلا روزى خجسته بود و واقعه طف اينروز را براى مسلمانان واقعى نامبارك گردانيد محرم - روز اول آن مورد تعظيم مسلمانان است زيرا آغاز سال است و روز نهم آن تاسوعا نام دارد بر وزن عاشورا و در اين روز پارسايان شيعه روزه مىگيرند و روز دهم آن عاشوراست و فضيلت اين روز مشهور مىباشد و از پيغمبر روايت كرده‌اند كه فرمود « ايها الناس سارعوا الى الخيرات فى هذا اليوم فانه يوم عظيم مبارك قد بارك اللّه فيه على آدم » ملت اسلام همواره اين روز را معظم مىدانستند تا آنكه قتل حسين بن على بن ابى طالب در اين روز اتفاق افتاد و او و يارانش را از راه بستن آب بر آنان ، گذراندن از دم شمشير ، آتش در خيام حرم ، بر نيزه كردن سرها ، اسب دوانيدن بر اجساد ، كه در هيچ امتى با اشرار خلق چنين نكرده‌اند از ميان بردند و از اين تاريخ مسلمانان عاشورا را شوم دانستند ولى بنى اميه در اين روز لباس نو پوشيدند و زيب و زيور كردند و سرمه به چشم خود كشيدند و اين روز را عيد گرفتند و عطرها استعمال كردند و مهمانيها و وليمه‌ها دادند و تا زمانى كه ايشان بودند اين رسم در توده مردم پايدار بود « 1 » حتى اينكه پس از انقراض ايشان باز هم اين رسم باقى ماند ولى شيعيان از راه تأسف و سوگوارى به قتل سيد الشهدا در مدينة السلام و بغداد و شهرهاى ديگر گريه و نوحه‌سرايى مىكنند و تربت مسعود حسين را در كربلا در اين روز زيارت مىنمايند و چون خبر كشته شدن حسين را بمدينه آوردند دختر عقيل بن ابى طالب از خانه بيرون آمد و اين اشعار را برخواند : ماذا تقولون ان قال النبى لكم * ماذا فعلتم و انتم آخر الامم بعترتى و باهلى بعد مفتقدى * نصف اسارى و نصف ضر جوابدم ما كان هذا جزائى اذ نصحت لكم * ان تخلفونى بسوء فى ذوى رحمى

--> ( 1 ) - اين است كه در زيارت عاشورا ذكر شده انه يوم قد تبركت به بنو اميه