فصل هشتم در تواريخ كسانى است كه پيمبرى را به خود بستند ( متنبئين ) و اممى كه فريب ايشان را خورده‌اند ميان انبيا و ملوك جماعتى از متنبّئين ظاهر شدند كه كتاب از شمار آنان قاصر است . برخى هلاك شدند بدون آنكه كسى از آنان پيروى كند و جز نامى در صفحه روزگار نگذاشته . برخى ديگر را امتى متابعت كردند و قوانين ايشان در نزد اين امت باقى و پاينده ماند ؛ و اين امم تاريخ ايشان را ذكر مىكنند . پس ما بايد كه تواريخ مشهورترين ايشان را ذكر كنيم . نخستين شخصى كه از اين دسته ذكر مىشود بوذاسف است « 1 » كه چون يك سال از پادشاهى تهمورث گذشت در هند ظاهر شد و كتابى بپارى بياورد و بملت صابئين دعوت كرد و خلقى زياد او را پيروى كردند . پرستندگان و ستارگان و ماه و خورشيد كدامند ؟ پادشاهان پيشدادى و برخى از كيان كه بلخ را جايگاه خود قرار داده بودند نيرين و كواكب و كليات عناصر را تا زمان پيدايش زردشت ، در سال سىام از سلطنت

--> ( 1 ) - بوذاسف همان بوداى معروف است ولى بقيه عبارت سراپا نادرست است و با اطلاع كامل بيرونى از براهمه ، از بودا كاملا بىخبر بوده فقط در كتاب الهند يك جا گفته ( صاحب البد المحمرة ) و كلمه بت فارسى همان بد و بوداست .