اسلامى دم مىزد و البتّه محيط و جو زمان رضاخانى طورى نبود كه بتوان كارى هم انجام داد . اما همين‌قدر كه كسى جرأت داشت حتى كلمه‌اى هم حرف از اسلام بر زبان آورد خود نمودارى از برجستگى و فوق‌العادگى او بود . نواب صفوى در هفده‌سالگى نيز مانند مرغ تيزپروازى كه در قفسى تنگ اسيرش كرده بودند و اكنون رها شده باشد آزاد گرديده و با آن روح بلند و ديد عميقى كه داشت در همان سن و سال نوجوانى ، تصميم مردانه خود را با مشورت مادر و دائى خويش براى شروع دروس دينى گرفت . او معتقد بود اكنون وقت مبارزه است و براى شروع اين مبارزه يك مايهء اصلى لازم است و آن مايه را فقط مىتوان از ماوراى اين طبيعت جستجو كرد و آن هم دريافتن راه و روش و تعليمات انبياى الهى و امامان راستين اسلام است ، و لذا بعد از كسب اجازه و جلب موافقت اولياى خود تصميم گرفت با استمداد از يارى خداوند و نيروى جوانى و نشاط خود از آزاديهاى حاصل شده ، براثر فرار يا اخراج رضا شاه از ايران راهى سفر عراق شده و در نجف اشرف كه در آن روزگار بزرگترين پايگاه دانش دين و مرجع‌نشين عالم تشيّع بود ، گردد . راهى نجف با شكسته شدن سد ديكتاتورى و سقوط رضا شاه و اخراج او از ايران با اينكه هم‌زمان با اشغال نظامى سرزمين ايران از جانب نيروهاى متفقين بود و اين خود