اشعار خود را براى ما بخوانيد . بله ، طبع شعر دارم و چند شعرى هم گفته‌ام . متأسفانه از دفترهاى شعرم اينجا موجود نيست ، زيرا آنها را هم با كتابهايم فرستادم قم . اكنون هم از شعرهايى كه گفته‌ام چيزى جز يك رباعى كه دربارهء « صبر » گفته‌ام ، به خاطر ندارم و آن رباعى را خدمتتان عرض مىكنم : گويند صبر كن كه ترا صبر بَر دهد * آرى دهد ، ولى به عمر دگر دهد من چون‌كه عمر خويش به صبورى گزاردم * عمرى دگر خواهد كه تا صبر بَر دهد حوزه : در پايان اگر ممكن است ما را نصيحت بفرماييد . نصيحت من اين است كه خداوند را ، در جميع حالات ، در نظر داشته باشيد . خدا را از ياد نبريد ، تا اينكه از خطاهاى عمدى مصون باشيد . و به درس و مطالعهء زياد اهميّت بدهيد كه بسيار باارزش است . به نظر من اگر امر دائر شود بين اينكه طلبه در نيمهء شب ، نماز شب بخواند ثوابش بيشتر است يا مطالعهء فقه ، من مىگويم مطالعهء فقه ، زيرا فايده‌اش به ديگران هم مىرسد . نويسندهء كتاب گويد : آيت‌اللّه نخعى همچون جد بزرگوارش مالك اشتر نخعى به خاندان على عليه السّلام عشق مىورزيد ، و شايد بتوان به گوشه‌اى از اين شور و عشق از لابلاى اشعار اديبانه زير كه در مدح ولادت حضرت قائم ( عجل اللّه فرجه ) سروده است ، پى برد : صفحهء گلزار را نشاط يكسر گرفت * به مژدهء وصل يار روح به فيكر گرفت واسطهء عدل و داد قدم به دنيا نهاد * پير كهن سال دهر زندگى از سرگرفت راهنماى نجات والى برّ كاينات * مقام مولائى از خالق اكبر گرفت با « نخعى » گو ترا جرم فزون از حد است * به مدح شه مىتوان شافع محشر گرفت علامه نخعى سرانجام شب جمعه اول / ربيع الثانى / 1412 ق مطابق با 18 / مهر / 1370 ش در سن 94 سالگى ، در بيمارستان الوند تهران در پى عمل جراحى