حسينى زنجانى - كه از علما و مراجع بزرگ شهر زنجان بودند - به تحصيل سطوح عالى فقه ، اصول ، منطق و فلسفه پرداخت . او پس از گرفتن ديپلم ، به كسوت معلمى درآمد و در دبستان توفيق - كه از مدارس مذهبى آن روز در خطهء زنجان بود - مشغول تدريس گشت . آن زمان ( 1324 ش ) ، مقارن بلواى فرقهء دمكرات ، به رهبرى جعفر پيشه‌ورى ، در آذربايجان بود . شهر زنجان نيز از اين مصيبت بىبهره نماند و آفت دمكرات به آن شهر هم سرايت كرد و در همين راستا بود كه روزبه اولين مبارزهء اعتقادى را براى دفاع از مكتب خود آغازيد . اين اقدام ، او را با مشكلات و خطراتى مواجه ساخت و تنگناى رها كردن خدمت معلمى و چه‌بسا دستگيرى و زندان قرار داد ، اما لطف خدا مددكار شد و وى بار ديگر راهى را كه آگاهانه و هدفدار برگزيده بود - ادامه داد ، پس از آن به تهران آمد . در سال 1330 ش وارد دانشكدهء علوم دانشگاه تهران شد . در رشتهء فيزيك ، در قسمت تربيت دبير ، تحصيلات عالى خود را پى گرفت و پس از سه سال ، به اخذ ليسانس نائل شد . در دانشكده ، هماره دانشجويى مبرّز و ساعى به شمار مىآمد و استادان او ، از داشتن چنين شاگردى بر خود مىباليدند . در سخت‌كوشى وى همين بس كه براى بررسى روش تجربى فوكو دربارهء گردش وضعى زمين ، 24 ساعت تمام در آزمايشگاه ماند تا صحت تحقيق فوق را خود بيازمايد . استاد پس از دريافت مدرك ليسانس ، پروژه‌اى تحقيقاتى تحت عنوان « مطالعه در آثار ميدان الكتريكى و رادياسيون و گاز ازن ، روى موجودات زنده » را از زير نظر استاد محقق دكتر جناب در دانشگاه با موفقيت به پايان برد . اين تحقيق علمى ، از اوّل مهر ماه 1334 تا اوّل مهر ماه 1338 ش به طول انجاميد كه خود بيانگر دقت نظر و روحيه موشكافانه روزبه است . مقارن با درخشش خورشيدگونه روزبه در دانشگاه و بلندآوازه گشتن نامش ، علامه