مىكردند و آنان را پرورش مىدادند كه ظرف يك الى دو سال اگر كسى نزد ايشان تحصيل مىكرد ، رشتهء اصلى فقه دستگيرش مىشد ، و همين امر سبب مىشد كه وى به مرحله اجتهاد برسد . نه اينكه تنها به فروعات بپردازد و وقت خود را به هدر دهد . ايشان درس اصول هم داشتند . . . » . نكتهء دقيق و شايان اهميّت اينكه آيت‌اللّه بهاء الدينى علاوه بر تدريس عمومى ، يك تقرير دومى به‌طور خصوصى براى شاگردان خاص خود ، نظير استاد مطهرى داشته‌اند ، يكى از فضلا در همين زمينه مىگويند : « ايشان براى مرحوم مطهرى رسائل و مكاسب مىگفتند ، خود آقا اظهار فرمودند كه من رسائل و مكاسب عمومى مىگفتم ، ولى براى شهيد مطهرى ، خصوصى درس مىگفتم و دوباره مطالعه مىكردم ، چون استعداد ايشان قوى بود و دقتشان زياد ، در واقع درس ما سطح و خارج بود ، اگرچه اسمش سطح بود » . آيت‌اللّه بهاء الدينى علاوه بر تدريس فقه و اصول درسهاى اخلاق پربارى هم داشته‌اند ، كه از آن جمله درس اخلاقى بوده است كه در مدرسهء فيضيه برقرار نمودند . و مدتى نيز ادامه داشت كه به علت كسالت ايشان به حسينيه معظم‌له منتقل شد ، و هر شب جمعه شيفتگان معارف حقه الهى را از نقاط مختلف قم و