نامبرده مقدمات را در زادگاهش آموخت ، سپس به اراك رفت و سطوح را فرا گرفت . آنگاه به حوزهء علميهء قم پيوست و يكى از شاگردان برجستهء آيت‌اللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى به حساب آمد . و پس از ارتحال اين استاد در درس آيت‌اللّه سيد محمّد تقى خوانسارى شركت جست و يكى از اشكال‌كنندگان عمدهء درس او بود . استاد شيخ محمّد رازى وى را چنين مىستايد : ( در تقوا و علم و فضيلت و جودت ذهن مشار بالبنان بوده ، و مرحوم آيت‌اللّه حائرى توجه مخصوصى به ايشان داشت . در عيد فطر سال 1352 ق مرحوم آيت‌اللّه نماز عيد را به وى واگذار نمود كه در صحن به جماعت انجام دادند . نفوذى در خوانسار و حومهء آن داشت و در تابستان‌ها كه آنجا مىرفتند ، فصل دعاوى و خصومات با ايشان بود ) . علامه خوانسارى در سحرگاه روز جمعه 8 / شعبان / 1358 ق مطابق با 30 / شهريور / 1318 ش در سن 46 سالگى در قم درگذشت و در اطاقى مخصوص در جوار شاهزاده احمد قاسم عليه السّلام مدفون شد . از او چهار فرزند ذكور باقى ماند كه تنها علامه سيد مصطفى كاشفى خوانسارى در كسوت روحانيت بود . - منابع 1 - آثار الحجة 1 / 233 . 2 - اطلاعات متفرقه . 3 - گنجينهء دانشمندان 2 / 137 . * *