[ 2 ] آجرى بلخى آجرى ، از فرزندان امّ البلاد بلخ و از شعراى قرن 10 ه . ق . است . وى مردى آزادانديش بود كه دنيا و اهل آن در نظرش اهميّتى نداشت . برخى گفته‌اند كه آجرى در ايّام سلطنت اكبر شاه و بعضى ديگر عقيده دارند كه در زمان جهانگير شاه به هند رفته است . او به دربار سلاطين علاقه‌اى نداشت و هيچ سلطانى را مدح نكرد . با آنكه براى آجرى زمينه فراهم بود - درحالىكه ديگران براى چنين موقعيتهايى لحظه‌شمارى مىكردند - او خود مايل نبود به دربار نزديك شود . به همين سبب ، مردم هند او را ديوانه مىخواندند ؛ اين بيت ازوست : « 1 » ننوشت يار نامه به‌سويم روان نكرد * قاصد نيافت يا رقم از من دريغ داشت [ 3 ] آدم بن محمّد قلانسى « * » ابو محمّد آدم قلانسى ، از محدّثان شيعهء امامى و معاصر شيخ مفيد ( 336 -

--> ( 1 ) - دائرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 539 . ( * ) - قلانسى منسوب به قلانس ، جمع غير قياسى قلنسوة و قلنسوة به معناى كلاه دراز و وجه تسميهء آن اين است كه وى شغل كلاه‌فروشى داشته يا اينكه از كلاه زياد استفاده مىكرده است ؛ ولى معناى اوّل صحيح‌تر مىنمايد . تنقيح المقال ، باب همزه ، ج 1 ، ص 2 ؛ نيز ر . ك : مهذّب الأسماء ، ج 1 ، ص 267 ؛ لسان العرب ، ج 6 ، ص 180 ؛ لغت‌نامهء دهخدا ؛ فرهنگ معين .