تأليفاتى نيز دارد كه از آن جمله كتاب الايمان است . [ 223 ] زلفى بلخى زلفى در محله گذر دوآب بلخ پا به عرصه وجود نهاد . علوم متداول عصر خود را در زادگاهش فراگرفت و سپس عازم ماوراءالنهر شد و مدتى در فرغانه و بخارا به سر برد . او در ادبيات عرب و فارسى صاحب‌نظر و مسلط بود . وى از شعراى بلندآوازهء قرن يازدهم هجرى بشمار مىرود . زلفى در سال 996 ه . ق . به محضر مشفقى مروزى رسيد و از وجود اين استاد بزرگ كسب فيض كرد ، امّا تاريخ وفات او معلوم نيست . اين رباعى از اوست : « 1 » شاها ستم به حال گدا مىكنى مكن * يعنى مرا ز خويش جدا مىكنى مكن آن زلف را به دست صبا مىدهى مده * هردم هزار فتنه به پا مىكنى مكن [ 224 ] زياد بن سليمان بلخى زياد بن سليمان بلخى از بزرگان و محدّثان بلخ مىباشد . شيخ طوسى ، علامه سيد محسن جبل عاملى و حضرت آية اللّه خويى مىگويند : زياد بن سليمان بلخى از اصحاب امام موسى بن جعفر عليه السّلام مىباشد . « 2 » امّا شيخ طوسى در كتاب استبصار او را در شمار

--> ج 2 ، ص 193 . ( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 556 . ( 2 ) - رجال طوسى ، ص 350 ؛ اعيان الشيعة ، ج 7 ، 76 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 7 ، 307 ؛ قاموس الرجال ، ج 4 ، ص 503 .