ابن حبّان در كتاب الثقات ، او را در شمار ثقات آورده است . « 1 » ابو حاتم در كتاب الجرح و التعديل ، او را مردى صالح مىداند و مىگويد : قتيبة بن سعيد بغلانى از او روايت نقل كرده است ؛ « 2 » مانند اين روايت : عن قتيبه بن سعيد بغلانى قال : حدّثنا خلف بن موسى بلخى قال : حدّثنا اسامة بن زيد الليثى ، عن محمّد بن المنكدر قال : سمعت سفينة قال : ركبت البحر فانكسرت السفينة فخرجت على لوح ، فرمانى الى اجمة ، فأقبل الأسد يتمطى قلت : أبا الحارث . انا مولى النبى صلّى اللّه عليه و آله فجاء فخضع رأسه ثمّ غمزنى و جعل يدفعنى أمامه حتى اقامنى على الطريق ثمّ همهم فظننت أنّه يود عنى ثمّ ولى عنى و تركنى . « 3 » از شرح حال او بيش از اين اطلاعى به دست نيامد . [ 206 ] خلقى خلقى از شعراى بلندآوازهء سرزمين بلخ بود . ذوق و قريحه‌اى سرشار داشت و در عهد آل تيمور مىزيست . او معاصر سخنور توانا مولانا صاحب بلخى بود كه وى را از شاعران خوش‌طبع و مردى خوش‌رفتار مىدانسته است . خلقى اشعارى خوب و گفتارى دلنشين دارد . اين ابيات پراكنده از اوست : دلم تحمّل بسيار دور از آن گل كرد * از آن گذشت كه ديگر توان تحمّل كرد * * * اى سرو ناز در دل ما جا نمىكنى * جا مىكنى ولى به دل ما نمىكنى * * *

--> ( 1 ) - الثقات ، ج 8 ، ص 227 . ( 2 ) - الجرح و التعديل ، ج 3 ، ص 371 . ( 3 ) - التاريخ الكبير ، ج 3 ، ص 195 .